Support via e-mail

Ik heb wel eens geprobeerd support te krijgen voor apparatuur, diensten of software via e-mail. Dat kunt u beter vergeten. Even Googelen op het Internet levert meer en betere informatie op. Maar los daarvan krijg ik sterk de indruk dat deze e-mail support geheel en al door een computer gedaan wordt.

Ik geef een voorbeeld: Ik heb bij mijn bank (de ABN AMRO) gevraagd waarom ik op mijn (met name genoemde) smartphone, die volgens de website van de bank aan alle systeemeisen voldoet, niet kon inloggen bij Internetbankieren via de GPRS dienst van Orange: Orange World. Ik kreeg een mail terug met (ongeveer) de volgende tekst:
Hartelijk dank voor uw vraag per e-mail. Door uw vraag kunnen wij onze service verder verbeteren.
Tot onze spijt moeten wij u meedelen dat uw telefoon niet geschikt is voor Internetbankieren via de Orange World site, omdat uw telefoon niet aan de door ons gestelde beveiligingseisen voldoet. De systeemeisen kunt u vinden op de pagia (etc.) Voor verdere informatie kunt u contact opnemen met de helpdesk van Orange.

En wat denkt u? De telefonische helpdesk van Orange verwees mij naar de bank. En zo was de cirkel rond.

Niet alleen heb ik niets aan zo'n antwoord (noch dat van de bank, noch dat van Orange), maar het lijkt er verdacht veel op dat er aan het antwoord van de bank geen levend wezen te pas gekomen is. Intelligente software heeft in mijn vraag - denk ik - een aantal trefwoorden opgezocht, en de volgende trefwoorden gevonden: - Internetbankieren, smartphone en - Orange World. Toen had de software voldoende informatie om de in de vorige alinea weergegeven mail te genereren.

U gelooft mij niet? Dan geef ik een tweede voorbeeld, bij dezelfde bank. Ik had een vraag over de prijsstelling voor het gebruik van een bepaalde dienst. Wat ik wilde weten kon niet afgeleid worden uit de pagina over de prijsstelling van die dienst. Op mijn e-mail kreeg ik (ongeveer) het volgende antwoord:
Hartelijk dank voor uw vraag per e-mail. Door uw vraag kunnen wij onze service verder verbeteren.
De prijsstelling voor onze dienst z kunt u vinden op onze Internetpagina: http://www.xxx/yyy.

De overeenkomst met het vorige antwoord is frappant. Dit antwoord is alleen nog korter, want de enige relevante trefwoorden die de software kon vinden waren - dienst z en -prijs. Daaruit werd - naar mijn overtuiging - de bovenstaande e-mail gegenereerd.

Ik heb met twee andere instellingen soortgelijke ervaringen. Dit heeft mij in mijn opvatting gesterkt dat er aan veel support-antwoorden per e-mail geen levend wezen meer te pas komt.

Kortom: Voor mij geen support per e-mail meer, maar Google!! Daar heb ik weliswaar voor de bovenstaande voorbeelden niets aan, maar in de andere gevallen waarin e-mail support tot niets leidde (afgezien van antwoorden zonder enig nut) heeft het resultaat opgeleverd.

Einde support voor Windows 98, Me

Microsoft heeft onlangs bekend gemaakt dat het de support voor de besturingssystemen Windows 98, Windows 98 SE en Windows Me per 11 juli 2006 staakt. Er zullen vanaf die datum ook geen veiligheidsupdates meer ter beschikking gesteld worden. De gebruikers van deze nog vrij druk in gebruik zijnde besturingssystemen zoeken het verder zelf maar uit!

En het inmiddels sterk vercommercialiseerde Zonelabs heeft hier alvast een voorschot op genomen, door vanaf deze week al geen met de genoemde besturingssystemen compatibele versies van Zonealarm meer uit te brengen, 'omdat die besturingssystemen nu eenmaal erg kwetsbaar zijn' of woorden van gelijke strekking. Wanneer je probeert om op een computer waar een van de genoemde Windows-versies op draait de update van Zonealarm die deze week uitkwam te installeren, krijg je een foutmelding. Wordt Zonalabs hiervoor betaald door Microsoft?

Uit het bovenstaande zal duidelijk zijn dat ik opgescheept zit met een van de genoemde systemen, te weten Windows Me. Toen ik mijn computer kocht (halverwege 2001, want Microsoft was weer aan de late kant), was Windows Me juist op de Nederlandse markt gebracht, en het was - volgens Microsoft - het neusje van de zalm, en het systeem van de toekomst. In veel winkels werden toen overigens nog computers verkocht met Windows 98 SE. Ik was dus blij dat ik er een kon krijgen met dit veelbelovende systeem.

Nu mag er natuurlijk ooit een einde komen aan de support van oudere software. Daar is eigenlijk niets mis mee. Maar wat Microsoft hier doet is toch wat merkwaardig: De support van het in (ongeveer) 1998 op de markt gebrachte en later opgelapte besturingssysteem Windows 98 wordt op één hoop gegooid met het in 2001 (dus een jaar of drie later) gepresenteerde besturingssysteem. Had het stoppen van de support voor Windows Me niet een paar jaartjes later mogen gebeuren dan voor Windows 98?

Garantie-rechten van de consument

Ik kan me soms behoorlijk kwaad maken over de stukjes, die ik regelmatig in de pers zie, waarin ons onze rechten wat betreft garantie worden uitgelegd. Er wordt ons in die stukjes op belerende toon gezegd dat we recht hebben op gratis reparatie, wanneer een apparaat het niet meer doet binnen een periode waarin een apparaat van dat soort het normaliter nog wel zou moeten doen. We moeten dan naar de winkel gaan waar we het apparaat gekocht hebben, en daar een gratis reparatie eisen. Alles wat er vervolgens tegen ons gezegd wordt (misschien kent u die verhalen wel) moeten we negeren, en we moeten die gratis reparatie blijven eisen, net zolang tot we hem krijgen. dat zijn nu eenmaal onze rechten.

Laat ik er in de eerste plaats op wijzen dat ik het - strikt juridisch gezien - met al die artikelen eens moet zijn. Wanneer een apparaat het niet meer doet, terwijl je redelijkerwijs mag verwachten dat het nog wel werkt, kun je je wederpartij (dat is de winkel waar je het apparaat gekocht hebt) erop aanspreken en een gratis reparatie eisen. Maar haal je recht maar eens! Dat lukt je gewoon niet. De computerconsument heeft zeer onlangs weer eens zo'n stukje gepubliceerd. Omdat u die site waarschijnlijk toch nooit bezoekt, geef ik hier de essentie weer van een reactie die ik naar die site gestuurd heb:

"Beste Computerconsument, U heeft helemaal gelijk. Wanneer mijn camera van Sony het na drie jaar niet meer doet (zoals toevallig nu bij mij het geval is), dan kan ik naar mijn leverancier gaan en een gratis reparatie eisen. En denkt u dat die gratis reparatie ook krijg? Natuurlijk niet. Dat weet u ook wel. U krijgt hem ook niet. Die leverancier begint te bazelen over nieuwe, veel mooiere, modellen en over de steeds kortere levensduur van onze ingewikkelde elektronica. De leverancier is, als het een beetje mee zit, hooguit schoorvoetend bereid om mijn camera op te sturen. Dan mag ik in ieder geval de 'onderzoekkosten' betalen, ook al laat ik hem niet repareren.

Ik heb mijn camera daarom maar direct naar de service-afdeling van Sony gebracht en een vrij hoge limiet voor de reparatie opgegeven. Dan duurt het een week of twee korter en hoef ik misschien geen 'onderzoekkosten' te betalen. En neemt u maar van mij aan dat ik mijn camera niet meekrijg voordat ik de hele rekening betaald heb. Ook al blijkt het defect zeer uitzonderlijk en niet toelaatbaar te zijn voor een dergelijke (dure!) camera. Sony terkt zich mijn lot echt niet aan.

Ik mag trouwens blij zijn dat er - naar alle waarschijnlijkheid - nog een serieuze reparateur op die service afdeling van Sony zit en dat er niet de een of andere figuur met een minkukel bij mijn winkelier aan mijn kostbare apparaat gaat sleutelen. Zo is het nu eenmaal en zo blijft het ook, 'whatever de computerconsument may say'.

De enige oplossing om zielige mensen zoals ik (waarvan de camera het dus na drie jaar begeven heeft) hun recht te laten halen, is het in de wet opnemen van de termijn waarbinnen voor bepaalde categorieën artikelen de reparaties gratis moeten zijn. Laten we zeggen 10 jaar voor consumenten-elektronica, waaronder mijn camera. Maar zolang dat niet gebeurt kunt u allerlei leuke artikelen schrijven en interessante onderzoeken doen over mijn rechten, maar heb ik daar niets aan. Ik kan dat recht toch niet halen voor lagere kosten dan de reparatie, zelfs niet bij een 'gratis' adviseur op een 0900 nummer."

Tot zover mijn reactie. Hij is nog geplaatst ook. Ik denk eigenlijk dat je als consument in de praktijk beter af bent door het kopen van 'extra garantie'. Juridisch volslagen waanzin, want je hebt die garantie volgens de wet al gratis, maar dan wordt je apparaat tenminste zonder problemen gemaakt. Daar kan die handelaar dan niet omheen. Het hangt een beetje van de prijs van die 'extra garantie' af, of ik u echt aanraad om hen te kopen. En het hangt ook van de aard van het apparaat af.

Bij Dell is zo'n 'extra garantie bijvoorbeeld belachelijk duur. Vandaar dat ze hem bij Dell altijd zo dringend aanraden. Maar misschien zijn er wel andere winkels waar de prijs meevalt. Ik heb bij mijn eerste computer twee jaar extra garantie gekocht, en is was (bij hoge uitzondering) blij dat hij het twee manden voor de afloop van die extra garantie niet meer deed. En het was nog een ingrijpende reparatie ook! Die ene keer heb ik er dujs behoorlijk profijt van gehad. Maar sindsdien heb ik het toch nooit meer gedaan.

Tenslotte voor de goede orde nog even het volgende: De handelaar waar ik mijn camera drie jaar geleden gekocht heb is 'out of business'. Waar moet ik dan naar toe, beste computerconsument?

Dierenpark Wassenaar

Tegenwoordig zijn de meeste dierentuinen plaatsen waar dieren een betrekkelijk goed leven in gevangenschap hebben. Dat was vroeger wel anders, hoewel we er toen niet bij stil stonden. Als kind (en ook nog wel toen mijn eigen kinderen nog klein waren) kwam ik regelmatig in Dierenpark Wassenaar.

Dat was een middelgrote dierentuin, opgezet als een hobby van de familie Louwman. Als kind stond ik er niet bij stil hoe klein de verblijven van de dieren eigenlijk waren. De meeste waren veel te klein. Er waren een paar uitzonderingen, althans in mijn herinnering. Volgens mij was bijvoorbeeld het verblijf van de olifanten redelijk ruim.

Een van de paradepaardjes van het park was de grote vogelhal, maar ook wanneer ik daaraan terugdenk hadden alle vogels die daar in kooien langs de wand geplaatst waren ook maar bedroevend weinig ruimte. Alleen de vogels die vrij in die hal mochten rondvliegen konden de vleugels enigszins strekken.

De dierentuin had een grote collectie dieren. En de trots van de (destijds) oudere generatie Louwman waren de apen, in het bijzonder de chimpansees. Mevrouw Louwman hield dagelijks een theekransje met die dieren. Ze nam dan plaats in de (ook veel te kleine) kooi, waar een tafel met een theeservies klaar stond, en ging thee drinken met de chimpansees, die voor de gelegenheid in passende kleding gehuld waren. En het publiek vind het prachtig. Nu zouden we dat een vorm van dierenmishandeling noemen.

Ik realiseer me nu dan ook hoe sterk de opvattingen over de verzorging van dieren in een dierentuin veranderd (en verbeterd) zijn. Je kunt je niet meer voorstellen dat je chimpansees op zou sluiten in een veel te kleine kooi en dat je vervolgens als vermaak voor het publiek dagelijks een theekransje met ze ging organiseren.

Ga nu eens in bijvoorbeeld Artis kijken naar de chimpansees, en je ziet een groep dieren die grotendeels met rust gelaten wordt, en die in een alleszins acceptabele ruimte leeft. Beter is natuurlijk iets in de geest van 'Monkey World' in Engeland, maar dat is nu eenmaal niet overal haalbaar.

Toch komt de Apenheul (waar ze overigens geen chimpansees hebben) ook aardig in de buurt van de ideale manier van het houden van dieren in gevangenschap. Veel dieren leven daar in zeer ruime verblijven, en sommige apensoorten mogen zelfs min of meer vrij door dat park lopen.

Het Dierenpark Wassenaar is in de zeventiger jaren (of was het begin tachtiger?) van de vorige eeuw gesloten. Het park leed verlies en men begon in die tijd in te zien dat het park aan een zeer grondige opknapbeurt en aan een forse uitbreiding toe was. Maar voor opknappen was geen geld, en voor uitbreiden was geen plaats. Het park is dus eigenlijk roemloos ten onder gegaan. Voor de dieren is gedurende een ruime overgangsperiode een plaatsje elders in dierentuinen gezocht, en wat er nu nog op het terrein staat weet ik niet.

Er gaan af en toe geruchten dat de jongere generaties van de familie Louwman er een automobielmuseum willen openen. Dat zou wel een erg schril contrast met vroeger zijn, maar 'in het kader van de vooruirgang' is alles mogelijk!

Zestig jaar Koning (aanvulling)

De afgelopen dagen heb ik me enigszins geërgerd aan de uiterst summiere en vaak onjuiste berichtgeving over het 60-jarig regeringsjubileum van de Thaise koning. Allereerst was er de uitspraak van de naam van de koning. Die wordt doorgaans in ons alfabet geschreven als 'Bhumibol'. Dat is nu eenmaal zo, en in Engelstalige brochures van Thaise oorsprong kom je deze spelling ook tegen. Ik wil daarover twee opmerkingen maken.

De Thaise taal kent 44 medeklinkers, waarvan er vier een 'p'-klank hebben. Twee daarvan treffen we aan in de naam van de koning. De beste fonetische schrijfwijze voor deze twee medeklinkers is 'ph'. Daarmee bedoel ik een p, die als het ware 'aangeblazen' is, dus (erg overdreven) zoiets als 'pehee'. De eerste letter van de naam van de Thaise koning is overigens dezelfde als die van de naam van het eiland 'Phuket'. Dat spreken we hier toch ook niet uit als 'Bhuket'? Verder wordt de medeklinker die als het meeste op onze 'l' lijkt aan het einde van een woord of lettergreep ion het Thais als 'n' uitgesproken. De naam van de Thaise koning zou je dus in ons schrift het beste kunnen schrijven als 'Phumiphon'.

Wanneer u zijn naam correct uitgesproken wilt horen, dan kan ik u een fraai lied aanbevelen, dat ter ere van een vorige feestelijke gelegenheid geschreven werd. Luistert u dan eens naar deze ode aan de Thaise koning (RealPlayer® nodig). Hopelijk lezen de mensen van het NOS journaal dit ook, want bij onze nationale tv-nieuwsdienst heeft men kennelijk niet de gewoonte om de uitspraak van vreemde namen eerst te verifiëren. Dit in tegenstelling tot de Engelse BBC, waar de uitspraak van iedere vreemde naam altijd geverifieerd wordt.

Vervolgens maakte onze nieuwslezer een verdere blunder door (na slechts een paar seconden te hebben laten zien van de unieke "Royal Barges Procession") te zeggen dat de Thaise koning zijn gasten 'meenam op een boottochtje'. Nee meneer Freriks en redactie van het NOS journaal, de gasten hebben de unieke botenprocessie bekeken. Ze hebben er niet aan deelgenomen. Geen enkele buitenstaander heeft daar ooit aan deelgenomen.

Inmiddels heb ik uit een ingezonden brief in 'Trouw' van vandaag begrepen dat er diverse monarchen langer dan 60 jaar hebben geregeerd (waaronder de voormalige Engelse koningin Victoria), maar omdat de Thaise koning nog niet afgetreden is kan hij het wereldrecord wellicht alsnog ooit op zijn naam schrijven.

Het is jammer dat wij onze koningin niet naar de festiviteiten gestuurd hebben, maar 'slechts' onze kroonprins met zijn echtgenote. Het zij zo. Wij handelen wel vaker ongebruikelijk in dit soort zaken. Of heeft dit te maken met het feit dat er weliswaar veel criminelen zijn vrijgelaten ter gelegenheid van de festiviteiten in Thailand, maar dat daarbij geen Nederlanders zijn?

Voor een van de Nederlandse gevangenen in Thailand, Machiel Kuijt, hebben onze koningin en onze minister Bot onlangs nog een goed woordje gedaan tijdens het jongste bezoek van onze vorstin aan Thailand. De heer Kuijt - met ook in Nederland een respectabel strafblad - is weliswaar volgens zijn fansite uiteraard onschuldig, maar de Thaise autoriteiten denken daar kennelijk anders over. En de Thaise autoriteiten hebben het in deze aangelegenheid nu eenmaal voor het zeggen.

Meer over bijbelstudie

Ik heb eerder een stukje geschreven over de uitgebreide site van het Nederlands Bijbelgenootschap, als aanvulling op de computerprogramma's voor bijbelstudie. Maar gisteren werd ik attent gemaakt op een andere interessante site. Overigens hoef je zeker niet perse aan bijbelstudie te doen om die site te raadplegen. Je kunt ook in de Bijbel lezen uit culturele belangstelling, en zelfs uit historische belangstelling. Dat laatste moet u echter met voorzichtigheid doen. In tegenstelling tot wat bepaalde - voornamelijk - Amerikaanse religieuze stromingen stellen, is de Bijbel voor het overgrote deel geen boek met grote historische waarde. Ik ga hier nu niet verder op in.

Terug naar de interessante site die ik gisteren ontdekte. Het is een goede site om je kennis over de Bijbel, en wat daarom heen ligt, te bekijken. Ik heb het over de site met de goed gekozen naam Bijbel en cultuur. De site is nog in opbouw, maar u kunt er al heel wat informatie vinden, want de opbouw is al behoorlijk ver gevorderd. Naast de tekst van de Bijbel geeft de site, op een prettig vorm gegeven wijze, relevant commentaar (zowel bijvoorbeeld een historische context), afbeeldingen, en (nog niet erg veel) geluids- en videofragmenten. Ik kan de site aan een ruim lezerspubliek van harte aanbevelen. De site is een activiteit van de Stichting Bijbel in de Nederlandse cultuur (BNC).

Maar nu we het toch over de Bijbel hebben, nog even een aanvulling. In mijn door spammers geplaagde vorige blog heb ik u gewezen op de downloadbijbel. Daar kunt u desgewenst de gehele Bijbel in de vorm van MP3-files downloaden. Ik heb toen ook geschreven dat u die files bijvoorbeeld op uw MP3-speler kunt zetten, en heb als voorbeelden uw iPod of uw AldiPod (Medion MP3 jukebox) genoemd. Hoe het precies met de iPod zit weet ik niet.

Wat uw AldiPod of aPod betreft moet ik u er in dat verband nog op wijzen dat dat apparaat maar maximaal (circa) 3200 verschillende titels kan bevatten. Bij meer titels gaat het fout met de opbouw van de database. U zou dus bij het kopiëren van uw bijbelfiles naar uw aldipod telkens een aantal MP3's aan elkaar moeten 'plakken'. En dat kan ook. Er bestaat een gratis programmaatje 'MediaJoin' waarmee dat kan. Misschien bestaan hier ook ook nog wel andere programmaatjes die het ook kunnen, maar dit exemplaar lijkt - in tegenstelling tot sommige andere - vrij van spyware te zijn. U kunt het bijvoorbeeld bij Snapfiles krijgen. Maak op die manier een veel kleiner aantal MP3's, bijvoorbeeld één tot vijf per bijbelboek, en u kunt inderdaad gemakkelijk de hele Bijbel op uw aldipod zetten. De bij de downloadbijbel als MP3 aangeboden bijbelfiles zijn soms maar één of enkele minuten lang, en zo loopt het aantal zeer sterk op. Het is maar dat u het weet!

Stof in de laptop

Heeft u uw laptop wel eens omgekeerd en toen ontdekt dat er allerlei stof en andere ongerechtigheden uitkomen? Ik schrok er nogal van toen ik het eens deed. Het vervelende is dat je je laptop niet, zoals een toetsenbord van een gewone pc, even stevig kunt uitkloppen of zelfs kunt soppen in een emmer met zeep. En de stofzuigertjes die ze hier en daar verkopen om je pc te reinigen zijn absoluut waardeloos. Het enige dat wel een beetje helpt is een 'spuitbus' met lucht. Daar straat een redelijke druk op en wanneer je die richt op het toetsenbord van je laptop komt er wel wat uit.

Maar een permanente oplossing heb ik nog niet gevonden. Wel een tijdelijke. Ik krijg - net als u - wekelijks een vrij groot aantal tijdschriften in de bus, en die zitten tegenwoordig allemaal in een plastic verpakking. Ik knip nu uit zo'n verpakking van een tijdschrift een stuk dat het hele toetsenbord bedekt (zie foto). Vóór de eerste keer heb ik natuurlijk het toetsenbord zo goed mogelijk met een spuitbus met lucht schoon gespoten.

Nu gaat zo'n bekleding bij mij ongeveer een week mee, maar dan ligt er alweer een nieuwe aflevering van dat tijdschrift in de bus, dus dat is geen groot probleem. Een nadeel is wel dat de folie 's avonds, wanneer het licht erop schijnt, te veel reflecteert. Ik heb hem daarom alleen van onderen met plakband op mijn laptop vastgezet . Dan kan ik de folie 's avonds wegklappen.

Eigenlijk zou ik een nog iets permanentere oplossing vinden (bij voorkeur met een steviger coating), maar die heb ik nog niet gevonden. U wel? Dan kunt u reageren!

Spammers (vervolg)

Om aan iedereen die dat wil weten eens te laten zien hoe irritant die spam-robots kunnen zijn, heb ik het log van mijn vorige blog zo ingesteld, dat alle pogingen om reacties te plaatsen worden geregistreerd. Maar omdat nu de mogelijkheid om te reageren is uitgeschakeld, mislukken al die pogingen om te spammen nu gelukkig.

In de afgelopen 24 uur heb ik het log driemaal leeg gemaakt, telkens nadat er circa 100 geblokkeerde pogingen om 'reacties' te plaatsen in waren geregistreerd.
Een zeer klein stukje van dit log (met de weergave van slechts vijf pogingen) plaats ik hieronder, waarbij ik de URL's door 'xxxxx' vervangen heb. Zoals u ziet komen alle pogingen van verschillende IP-adressen. Maar ze komen allemaal van hetzelfde (onzichtbaar gemaakte) domein.

[06/07/06 02:34 PM] [203.28.159.154] A comment was blocked from being added to archived entry #68 (naam bericht; http://xxxxx)
[06/07/06 02:34 PM] [203.160.1.42] A comment was blocked from being added to archived entry #146 (naam bericht; http://xxxxx)
[06/07/06 02:34 PM] [84.231.142.181] A comment was blocked from being added to archived entry #144 (naam bericht; http://xxxxx)
[06/07/06 02:34 PM] [68.77.1.203] A comment was blocked from being added to archived entry #43 (naam bericht; http://xxxxx)
[06/07/06 02:34 PM] [201.248.218.126] A comment was blocked from being added to archived entry #101 (naam bericht; http://xxxxx)

Zoals u aan dit kleine stukje al kunt zien, werden de spam-pogingen gedaan over het hele blog verspreid. Wanneer u het hele log zou zien, zou blijken dat er bij vrijwel ieder stukje een poging to spammen gedaan is. En dat drie keer per dag!

Maakt u dus maar geen gebruik van dit script ('Greymatter'), want het bevat geen behooorlijke spam-preventie. Het is aan de andere kant wel zo geavanceerd dat je iedere spam-poging feiiloos met alle details kunt laten registreren, maar wat heb je daaraan, wanneer je die spam niet kunt tegenhouden?

Ik ben daarom zeer blij dat ik nu bij Blogger gebruik kan maken van een script dat bij iedere te plaatsen reactie vraagt naar het overtypen van een gegenereerd woord, waardoor de kans dat robots dit blog ook gaan vervuilen zeer veel kleiner is.

Wanneer u zelf ooit van plan bent om op uw eigen site een script voor een blog te gaan gebruiken, kijkt u dan allereerst goed welke anti-spam mogelijkheden dat script biedt!

De Thaise taal leren

Ik kom al vele jaren in Thailand, omdat ik het een prachtig land vind, maar vooral omdat ik met een Thaise vrouw gerouwd ben. Toch is het mij in al die jaren dat ik in Thailand kom maar zeer beperkt gelukt om de Thaise taal te leren. Ik ben daarom, nadat ik eind vorig jaar weer van vakantie uit Thailand terug was, eens (zeer) serieus aan de slag gegaan.
En tot mijn eigen verbazing blijk ik nu voor het eerst in mijn leven in staat te zijn om niet al te ingewikkelde Thaise teksten te lezen. Ik wil daarom mijn gevolgde leermethode aan mijn lezers doorgeven. Misschien bevinden zich onder die lezers ook personen die de Thaise taal zouden willen leren, die daar tot dusverre ook nooit in geslaagd zijn.

Mijn eerste - en tevens belangrijkste - raadgeving is, dat je de Taise taal alleen kunt leren wanneer je van het begin af een lesmethode gebruikt die niet van een fonetisch schrift uitgaat, maar uitsluitend van het Thaise alfabet. Eigenlijk weet ik zeker dat u er komt wanneer u zich consequent aan deze ene regel houdt. En wanneer u regelmatig studeert, natuurlijk! Een half uur per dag gemiddeld is nodig. Eigenlijk iedere dag, maar u mag op zon- en feestdagen wel eens smokkelen.
Maar waar vindt u goed lesmateriaal? Dat heeft me enige moeite gekost, maar het definitieve antwoord is: Op het Internet. En de beste lessen zijn nog gratis ook.

U kunt het beste beginnen met de digitale versie een boekje dat Thaise kinderen op de lagere school gebruiken: 'Manee'. U vindt de beste versie voor beginners op Learning Thai. Daar kunt u echt onmiddellijk mee aan de slag. Het alfabet wordt u daar namelijk ook spelenderwijs geleerd. Een andere versie staat op SEAsite (=South East Asia site), waar 'Manee' 'Maanii' heet) maar die versie raad ik u niet aan wanneer u het Thaise alfabet nog nooit gezien hebt. Kent u het Thaise alfabet al enigszins, begint u dan liever op SAEsite. We komen op die site terug voor boek 2.

Aan de hand van deze eerste lessen over het schoolmeisje Manee (vergeet de oefeningen niet!) leert u het alfabet en leert u eenvoudige woorden en later zinnen lezen. Wanneer u zich door die eerste 22 lessen heen gewerkt hebt, raad ik u sterk aan om door te gaan met Maanii boek 2 op SAEsite voor de lessen 23 t/m 40. Wanneer u ook die hebt doorgewerkt, en alle oefeningen hebt gedaan, bent u ongeveer zo ver als ik nu ben. U kunt dan willekeurige eenvoudige teksten lezen, en ik raad u aan om vervolgens door te gaan met de reader van Mary Haas. Maar het lukt dan ook al om korte stukjes uit een Thaise krant te lezen.

Het interessante van al het genoemde lesmateriaal is, dat alle zinnen (en woorden) uitgesproken worden. Bij 'Learning Thai' heb u daarvoor de Flash Player van Macromedia nodig. Bij SAEsite hebt u alleen te maken met .wav files en met RealAudio files. Maar bij SAEsite moet u (waarschijnlijk) eerst even een klein Thais font installeren. Dat is nodig wanneer u op de betreffende pagina's alleen wonderlijk tekens ziet. De fonts uit (mijn versie van) Windows werken daar niet. het wijst zich vanzelf.
Doorzetten is het enige verdere vereiste. Wanneer u dat doet, bent u na een half jaar flink op weg.

Ik moet wel zeggen dat ik naast de boeken van Manee (Maanii) ook de beschikking heb op het voortreffelijke (helaas al lang uitverkochte) boek "Fundamentals of the Thai Language". Dat is een grammaticaboek. En ik denk dat de grammatica niet altijd even grondig behandeld wordt in Manee (Maanii). Ik heb dat boek gelijk doorgewerkt met de Internet-lessen en heb er ook veel nut van gehad.

Aanvulling: Later heb ik ontdekt dat "Fundamentals" compleet en gratis hier te downloaden is als Windows Help bestand. Een geweldige service! Volg de instructies uit de readme file.

Ik kom binnenkort nog eens terug op een aantal aspecten van (het leren van) de Thaise taal.

Oudere musicals

De musical is - vooral door toedoen van Joop van den Ende - de laatste jaren populair geworden in Nederland. We hebben enkele fraaie producties kunnen zien. Maar het genre is zo populair geworden, dat er tegenwoordig ook producties met een bedenkelijke kwaliteit in de theaters gebracht worden, waar niemand om gevraagd heeft, en waarom een weldenkend mens ook nooit zou vragen. Wat dacht u van het totaal geflopte 'Grace Kelly, de musical' (een paar jaar geleden alweer), en nu bijvoorbeeld 'Rembrandt de musical' en 'Turks Fruit'? Vult u het lijstje zelf maar aan. Misschien bent u het wel niet met mijn smaak eens, maar dan hoor ik dat wel. In ieder geval zou je door de overvloed aan nieuwe musicals van matige tot slechte kwaliteit bijna vergeten dat je je tijd en geld beter kunt besteden aan het opnieuw bekijken van oudere musicals.

Onlangs heeft 20th Century Fox de filmversies van een aantal voortreffelijke musicals van Rodgers en Hammerstein opnieuw op DVD uitgebracht. Die zijn zeer de moeite waard, en daar wil ik me in dit stukje over oudere musicals toe beperken. We worden er door deze films weer eens aan herinnerd dat de musical zoveel beter kan zijn dan veel wat ons nu wordt voorgeschoteld. De films die u nu kunt kopen (voor aanzienlijk minder geld dan een theaterkaartje) zijn 'State Fair', 'Oklahoma!', 'Caroussel', 'South Pacific', 'The King and I', en 'The Sound of Music. Allemaal op muziek van Richard Rodgers en op tekst van Oscar Hammerstein II. De enige die in het rijtje ontbreekt is het (als weinig succesvol beschouwde) 'Flower Drum Song'.

Vooral de kaskraker uit vroeger tijden 'Oklahoma!' blijkt nog steeds zeer het aanzien waard. Dit was bovendien de eerste film in het - inmiddels weer in onbruik geraakte - 'Todd-AO' systeem, dat bedoeld was als opvolger van het in Nederland altijd obscuur gebleven 'Cinerama' en kan als voorganger beschouwd worden van het huidige 'Imax'. U krijgt op de DVD-set zowel de 'Cinemascope' versie als de 'Todd-AO' versie (die op diverse punten van elkaar verschillen) voor uw geld, plus nog een paar leuke documentaires over 'Todd-AO'.

Maar het gaat natuurlijk om de musical zelf. Die is - wat mij betreft - nog steeds niet verouderd en verdient het zeker om weer (meerdere malen) opnieuw bekeken te worden. Toen die musical ontstond wisten ze prima wat er met het genre 'musical' bedoeld werd. Uitstekende songs, goede balletten en een verhaal(tje) dat niet verveelt. De 'opvolger' van 'Oklahoma' was 'Caroussel'. Die was beslist minder boeiend en daardoor ook minder succesvol. Maar ook die musical bevat een aantal zeer fraaie songs, zoals "June is Busting Out All Over' en het ook nu nog populaire 'You'll Never Walk Alone'.

'The King and I' was weer een gigantisch succes. Yul Brynner heeft de hoofdrol daarin voor, tijdens en na de filmversie honderden malen gespeeld, tot hij er (bijna letterlijk) bij neerviel. Deze fraaie musical over het verblijf van Anna Leonowens aan het hof van de Siamese (Thaise) koning Rama IV is een lust voor oog en oor. Historisch is er een beetje een loopje met de gebeurtenissen genomen. Dat kunt u zelf constateren wanneer u de film vergelijkt met de boeken van Anna Leonowens zelf. Maar zo erg als in de latere film 'Anna and the King' was het niet.

'South Pacific' is weliswaar een beetje zoetig, maar blijft toch ook een van de hoogtepunten uit de musical-literatuur. Ook die film komt, op mij in ieder geval, nog niet gedateerd over. 'The Sound of Music' behoeft in Nederland geen nadere introductie. Niet zo lang geleden is er nog een - wat zuinige - reprise van in de Nederlandse theaters gebracht. En dan is er nog 'State Fair' (op de DVD-set in twee versies), een van de eerste musicals van Rodgers en Hammerstein, en daarom ook historisch interessant.

Liefhebbers van kwaliteitsmusicals, ga naar de winkel en koop deze fraaie DVD's. Ze herinneren u eraan hoe de musical destijds bedoeld was. Misschien kom ik later nog eens terug op de (waarschijnlijk) allereerste musical 'Show Boat' (uit 1927) en op andere oudere musicals.

Wie is de kampioen zanger?

Wie is de kampioen zanger uit de vogelwereld? De merel maakt bij mij een goede kans. Zijn zang is misschien niet altijd even afwisselend, maar wel mooi van toon en hij verveelt me nooit. De merels bij ons in de buurt zingen vaak tot laat in de avond. Soms zetten we het raam speciaal open om ze te horen zingen. In het bijzonder natuurlijk de merel die onze tuin als zijn territorium geclaimd heeft, want dat is tenslotte 'onze merel'. Zingen doet hij overigens natuurlijk niet voor ons, maar alleen om andere merels erop te wijzen dat dit zijn territorium is.

Ik heb ooit eens gelezen over iemand die op zijn uitvaart geen muziek wil laten draaien, maar het gezang van de merel wil laten horen. En daar zit eigenlijk veel in. Wanneer je geen uitgesproken eigen keuze voor de muziek op je uitvaart hebt, kun je beter een merel laten zingen dan dat je aan je nabestaanden de keuze van de kraai (de uitvaartondernemer) laat opdringen. Er bestaan tenslotte genoeg mooie cd's met vogelgezang. De merel is voor mij dus een kandidaat voor kampioen vogel-zanger.

Maar zeker ook een goede kandidaat is de zanglijster. Die wordt ook niet voor niets de zanglijster genoemd. Zijn zang vind ik iets geraffineerder en gevarieerder dan van de merel. Maar ja, hij komt zelden of nooit in je eigen tuin zitten zingen, zoals de merel. En je kunt hem dus ook niet 'jouw' zanglijster noemen. Hij zingt overigens wel erg luid, dus ook al zit hij wel honderd meter verderop , het lijkt alsof hij in je eigen tuin zit

Of is de kampioen onder de zangers toch de nachtegaal? Die zul je nooit vlakbij zien of horen, maar wanneer je hem hoort gaat er toch wel iets bijzonders door je heen. Bij mij wel in ieder geval.
Normaliter maak je 's avonds de grootste kans om een nachtegaal te horen zingen. Maar toen wij een paar weken geleden (u weet wel, toen het mooi weer was) in Berkheide (bij Katwijk) liepen, hoorden we een nachtegaal midden op de dag. Voor we hem gezien hadden hoorden we aan zijn gezang al met zekerheid dat hij er was. Het was op die zomerse dag wel even zoeken met de kijker, maar uiteindelijk konden we hem ook spotten.

Het beestje kent een eindeloze variatie aan trillers, crescendi en wat al niet meer. Het houdt niet op en hij vervalt nauwelijks in herhalingen. Een half uur hebben we naar deze fraaie zanger zitten luisteren en kijken. Ja, wat de schoonheid van zijn gezang betreft is bij nader inzien de nachtegaal toch wel de kampioen zangvogel.

Maar om nog even terug te komen op die uitvaart. Ik vraag me af of ik te zijner tijd toch niet liever mijn gasten op het gezang van de merel zou trakteren. Ik heb hem zelf zo vaak en zo graag thuis beluisterd en gezien. En dat is toch ook wat waard. Statistisch gezien heb ik gelukkig nog geruime tijd om daarover na te denken!