04 maart 2017

D66 levensgevaarlijk

D66 wil iedereen van 75 jaar en ouder (zo ongeveer mijn generatie) op eenvoudige wijze van de aardbodem laten verdwijnen. Mannetje Pechtold en juffrouw Dijkstra, beide vijftigers, of misschien nog niet eens, "begrijpen" de wens van mijn leeftijdsgroep, wanneer vertegenwoordigers daarvan uit het leven willen stappen. O ja? Nou,toen ik 50 was begreep ik niets van de denkwereld van een 70plusser, blijkt nu, nu ik zelf tot die groep behoor.

Ik heb, ook al ben ik 70plusser, nog erg veel te doen in dit leven en ik hoop dat de tijd daartoe mij gegeven is.
Ik zal dus niet van het genereuze aanbod van D66 gebruik maken. Inmiddels heeft veertiger Rutte zich bij deze moordbrigade aangesloten. Die jongeman kan zich waarschijnlijk ook erg goed in denkwereld van een zeventiger inleven.

En wat stellen die jonkies zich precies voor van een 'voltooid leven'? Is je leven voltooid als je alle postzegels van Nederland en overzeese gebiedsdelen verzameld hebt?
Is je leven voltooid wanneer je de complete werken van Dickens, Shakespeare, Tsjechov of andere grote schrijvers gelezen hebt?
Is je leven voltooid wanneer je alle klavierwerken van Bach of Beethoven kunt spelen?

Waar haalt Pechtold het lef vandaan om te zeggen dat hij de doodswens van mensen met "voltooide levens" begrijpt? Heeft hij zelf op het randje van de dood gestaan? Ik denk het niet, want na zo'n situatie ga je heel anders naar het leven kijken.

Meneer Pechtold, er is niemand, gezond van lijf en leden, die dood wil. Neemt u dat maar van mij aan. Degenen die iets anders beweren horen niet bij D66, maar bij een hulpverlener thuis.
Ik zou dat initiatief-wetsontwerp maar snel intrekken.

03 december 2016

Bankgegevens delen

Brussel heeft weer wat leuks bedacht. De banken moeten onze gegevens, bijvoorbeeld ons betaalgedrag (waar kopen we wat, waar hebben we een lening etc.) gaan delen met derden. Zo blijft er van ons laatste beetje "bankgeheim" ook niets meer over.

En om misverstanden te voorkomen: niet de banken, maar de derde partijen verdienen aan dit waanzinnige plan. Wanneer u een hypotheek heeft bij instelling A, kunt u ongevraagd post verwachten van de instellingen B t/m Z, waarin ze melden dat zij een beter aanbod voor u hebben.

Gelukkig mogen wij deze nieuwe dienst van Brussel weigeren. O ja? Het ziet er op dit moment naar uit dat we bij iedere aanvraag aan onze bank apart moeten weigeren. Dat wordt dus een heel heen- en weergeschrijf en die weigering wordt ergens verstopt waar niemand hem ziet.

Zoiets als "Wanneer u het hiermee eens bent hoeft u niets te doen. Wanneer u het hier niet mee eens bent wordt u verzocht het bijgaande formulier van 10 bladzijden in te vullen en terug te sturen".

Wat ik me dan afvraag is, waarom deze nieuwe briljante gedachte uit het zo gehate Brussel niet zo geformuleerd wordt, dat de banken GEEN gegevens aan derden mogen verstrekken, tenzij wij daar expliciet toestemming voor geven, met een formulier van 10, liefst 20, bladzijden. Dan geeft er uiteraard niemand toestemming.

Maar ja, de nieuwe regeling komt uit het zo gehate Brussel. Het wordt daarom werkelijk tijd dat we eindelijk EU-breed een referendum krijgen waarin we ons eens en voor al mogen uitspreken over de opheffing van de EU, desnoods over slechts een Nexit. Onder Rutte, Pechtold en consorten is dit niet te verwachten. Misschien wel onder Wilders? Het lijkt me de moeite waard om op hem te stemmen, uitsluitend om die reden.

Weliswaar zou het voldoende zijn wanneer Brussel zich weer terug-ontwikkelde naar een instelling voor uitsluitend economische samenwerking, maar met de huidige kliek in Brussel, die absoluut op geen enkele  kritiek reageert, is dat niet mogelijk.

De EU zal helemaal ontbonden moeten worden en dan zal bekeken moeten worden welke landen er zin hebben in uitsluitend een economische samenwerking.

25 november 2016

Het probleem Simons

Sylvana Simons begint een probleem te worden voor de Nederlandse samenleving.
Ze heeft de dag na de intocht van Sinterklaas een haatvlog gepubliceerd, waarin ze iedere Nederlander uitscheldt voor racist. Ze zegt er niet bij waarom dit land - op haarzelf na - uit racisten zou bestaan.

Degenen die Zwarte Piet niet weg willen sturen uit dit land zijn volgens haar in ieder geval racisten. Maar waarom eigenlijk? Waarom komt ze niet met argumenten waarom iedereen die de zwarte metgezel van Sinterklaas een aardige man vindt een racist is? Omdat hij een zwarte huid heeft? Daar zijn er wel meer van in dit land. Dat kan het dus niet zijn.

Omdat een zwart vrouwtje in dienst van de VN een paar jaar geleden gezegd heeft dat Zwarte Piet "natuurlijk" een racistische achtergrond heeft, ook al zonder daarbij enig bewijs of zelfs maar vermoeden te overleggen? Dunnetjes hoor!
Mevrouw Simons roept maar wat, altijd  ongedocumenteerd, en iedereen die het niet met haar eens is noemt ze een racist. Wat moeilijk om met zo iemand in debat te gaan!

Vandaar dat ze een probleem aan het worden is. Dat heeft ze overigens aan zichzelf te danken, omdat ze nooit met geschreven stukken komt om haar meningen te onderbouwen. Maar een vervelend probleem blijft het.

21 februari 2016

Voltooid leven? Vergeet het maar!

ER is weer eens een weerzinwekkende poging door de "vereniging voor vrijwillige euthanasie" gedaan om - via een (met publiek geld betaalde) documentaire op de tv - mensen aan te zetten hun leven voortijdig te laten beëindigen, in een zogenaamde "levenseindekliniek". Het is nu hoog tijd om de euthanasiewetgeving te herzien.

De genoemde vereniging probeert keer op keer op allerlei manieren de wettelijke mogelijkheden voor euthanasie uit te breiden tot levensbeēindiging bij een "voltooid leven". Maar mensen die op de laatste dag voordat hun levenseinde door de kliniek gepland is een leuk uitje organiseren en daarbij zelf de auto besturen en een dansje maken zijn GEEN personen die ondraaglijk lijden. Het zijn - kennelijk - ook geen mensen met een "voltooid leven". Het doden van dergelijke mensen is misdadig.

Mijn persoonlijke opvatting over dit onderwerp is overigens simpel: ik heb één leven gekregen, ik houd erg van dat leven en ik ben van plan om dat ene leven te leven "tot het gaatje". Iedereen die een andere opvatting heeft, zou kunnen stoppen met eten, waarna hij / zij binnen een week of twee zou overlijden. Dat is een zachte en pijnloze dood, waar iemand voor zou kunnen kiezen. Dan doet hij het zelf, en weet zijn omgeving ook dat het zijn / haar eigen beslissing is. Maar dat doen de mensen die naar zo'n levenseindekliniek gaan (gestuurd worden?) niet.

Er is bij de bezoekers van zo'n kliniek nog een extra duwtje nodig. Er wordt ze een datum opgedrongen (zie de documentaire), er wordt ze gevraagd of ze nog een kopje koffie willen, maar als ze daar even over willen nadenken worden ze gelijk om zeep geholpen. Het moet natuurlijk allemaal niet te lang duren! "The show must go on" in de kliniek. Er zijn immers nog x wachtenden na u.

In de documentaire, die ook nog eens uitgebreid gepromoot werd in "De Wereld Draait Door", werd onder meer een vrouw van het leven beroofd, die dementerend was en daardoor blijkbaar "ondraaglijk leed". Of was ze een te grote last voor haar naasten? Dementerende mensen lijden immers voor zover we weten zelf niet ondraaglijk, maar zijn wel een zorg (last) voor hun naasten. En zo draait de levenseindekleiniek ze de dood in. Ze worden opgeruimd, omdat ze last veroorzaken. Wat ze zelf vinden weet niemand, ook die gepensioneerde huisarts uit de documentaire niet.

Na het opruimen van die mensen in een "levenseindekliniek" krijgen de naasten weer wat meer vrijheid en kunnen hun gang weer gaan. Ook als die mensen toen zij nog niet dementeerden een zogeheten euthanasieverklaring getekend hebben, zegt dat niets meer over een eventuele doodswens tijdens de dementie. Zo'n verklaring hoort te vervallen wanneer iemand zijn wil niet meer kan bepalen. Omdat niemand weet wat zo iemand dan werkelijk wil. Ik zal dan ook nooit zo'n verklaring afgeven, omdat men mij er dan aan kan houden wanneer ik mijn wil niet meer naar buiten kan brengen.

Ik geloof dat ik mijn mening hier duidelijk uiteen heb gezet. Wie uit het leven wil stappen kan dat zelf doen door te stoppen met eten. Als hij / zij dat niet op die manier doet, mag de omgeving er met zekerheid van uitgaan dat hij / zij niet werkelijk dood wil.

29 januari 2016

Onze zieke zorgverzekering

Bij de invoering van ons huidige zorgverzekeringsstelsel is de grote fout gemaakt, dat men medische beslissingen in handen heeft gegeven van degenen die de kosten moeten betalen: de zorgverzekeraars. Deze lieden hebben een grote macht en hebben het gepresteerd om de meest gebruikte geneesmiddelen (maagzuurremmers, antidepressiva etc.) uit het basispakket te halen, omdat ze anders niet genoeg winst kunnen maken. Ons huidige verzekeringsstelsel werkt blijkbaar aldus, dat de verzekeraars bepalen welke winst ze willen maken, en vervolgens worden de pakketten zodanig aangepast dat die winst gegarandeerd is. Dit is natuurlijk de omgekeerde wereld.

Daarnaast is de bureaucratie zo ver doorgeslagen, dat je voor minimale vergoedingen, waarvan ik zou zeggen dat ze zonder gedoe te declareren moesten zijn, niet te claimen zijn.

Ik geef twee recente voorbeelden:

1) Recentelijk moest ik een polikliniek bezoeken, maar ik was zodanig in verbandmiddelen gewikkeld dat ik niet kon autorijden, niet kon fietsen en niet naar de bushalte kon lopen, omdat het goot van de regen. Als enige vervoermiddel bleef dus over de taxi. Kosten: € 15,75. Ik heb die kosten geprobeerd te declareren. Dat heb ik geweten! Eerst kreeg ik een brief met de voorwaarden voor "verticaal vervoer". Daar bleek uit dat je zo ongeveer stervende moet zijn om die kosten vergoed te kunnen krijgen. En ik leefde nog, dus voor mijn werden die kosten niet vergoed, ook al was er geen ander vervoer mogelijk.

Waarom stuurde mijn verzekeraar mij vervolgens nog twee brieven, een brochure en een formulier van vier bladzijden om dat verticale vervoer aan te vragen? Die correspondentie alleen al heeft de verzekeraar meer dan die € 15,75 gekost. Mijn verzekeraar had ook bij uitzondering (als coulance) dat bedragje kunnen uitbetalen. Ik heb tenslotte nog nimmer taxikosten geclaimd.

2) Ik had een rolletje (specialistisch) verbandmiddel nodig, dat € 12,25 kostte. Ik stond toevallig in de winkel van een gespecialiseerde drogist die dat rolletje in voorraad had en ik heb het dus gekocht. Blijkens de polis van mijn zorgverzekeraar kon ik dit rolletje vergoed krijgen, maar de verzekeraar maakte het mij zo extreem moeilijk, dat ik er maar van heb afgezien.

Ik had eerst naar de huisarts (of een specialist) gemoeten om een verklaring te halen dat ik dat rolletje nodig heb. Stel je eens voor: als je naar een huisarts of een specialist gaat kost dat (aan je zorgverzekeraar!) al een veelvoud van de € 12,25 waar het hier om gaat.

Maar dat is niet het enige. Vervolgens had ik mijn verzekeraar moeten bellen met de vraag bij welke zorgverlener ik dat rolletje mocht kopen, want dat moest bij een zorgverlener zijn waar ze een contract mee hebben. Natuurlijk heeft een zorgverzekeraar geen contract met een goed gesorteerde drogist bij mij in de buurt, dus ik kon alweer naar vergoeding van een klein bedragje fluiten, terwijl, als ik de regels gevolgd had, mijn zorgverzekeraar aanzienlijk duurder uit geweest zou zijn.

Dit is dus weer een geval waar een kleine coulance van de verzekeraar mij een prettig gevoel had gegeven, en waarmee ik hun een veel grotere schadepost had kunnen besparen.

Ik erger me aan dit soort onzin. Uit de bovenstaande twee voorbeelden blijkt dat uitkeringen uit coulance (of ter besparing van hogere kosten) niet meer bestaan. Het wordt hoog tijd dat onze zorgverzekeringen eens drastisch herzien worden.