Ik begin me groen en geel te ergeren aan de "reacties" op de aangekondigde anti-Islam film van Geert Wilders. Niemand (met uitzondering van Wilders zelf en zijn producent) heeft de film gezien, maar iedereen heeft zijn mening al klaar.
Er was in de jaren zestig net zoiets. Er werd toen in de bioscopen een film vertoond (ik weet echt niet meer hoe hij heette en waar hij over ging), waar "grote groepen uit de samenleving" tegen waren. Maar degenen die voor de bioscopen met spandoeken stonden te protesteren hadden hem niet gezien! Dat weet ik omdat ik het ze destijds zelf gevraagd heb. Dat kon toen nog zonder dat je een mes tussen je ribben kreeg.
Ook onze regering weet al dat zij tegen de film van Wilders is. Onze premier vertolkt met luide stem de mening dat de Nederlandse regering tegen de nog niet vertoonde film is, dus dat aanslagen hier niet nodig zijn.
En in Islamitische landen weten ze er ook al alles van. Een meneer met een onuitspreekbare naam schijnt in een ver land een film gemaakt te hebben waarin de Islam beledigd wordt. Er worden door heethoofden dus Nederlandse vlaggen verbrand en er er wordt in Afghanistan zelfs geroepen dat het Nederlandse leger het land nu maar uit moet. Nou heren van de regering, als u nog zoekt naar een reden om die dure operatie daar te bekorten, hier hebt u er een.
De film "Submission" van Hirsi Ali heeft dan weliswaar een van de makers ervan het leven gekost, maar voordat hij uitkwam heb ik er niemand over gehoord. Maar als een politiek minder populair figuur, zoals Geert Wilders, hetzelfde doet is de (politieke) wereld te klein.
Op YouTube ritselt het inmiddels van anti-Wilders filmpjes. Maar anti-Islam filmpjes zijn er ook te vinden. Dat heet vrijheid van meningsuiting.
Ik stop er maar mee. Iedereen is tegen een film die niemand nog gezien heeft. Zullen we even afwachten tot we de film gezien hebben voordat we onze mening vormen? Misschien ben ik dan ook wel tegen, maar nu weet ik het echt nog niet.
Columns over allerlei onderwerpen, die vaak op computers en het Internet, maar ook op natuur en muziek, of op de actualiteit betrekking hebben.
10 maart 2008
21 februari 2008
Linux proberen
De laatste paar dagen ben ik bezig geweest met het uitproberen van Linux op mijn laptop. Mijn keuze is voorlopig gevallen op de Ubuntu-familie, omdat je daarbij het systeem eerst vanaf een cd kunt uitproberen, zonder dat het geïnstalleerd wordt.
Mijn eerste ervaringen zijn gemengd: De laatste stabiele versie van Ubuntu (7.10) doet het niet op mijn laptop. De grafische kaart wordt niet ondersteund, en ik zie daarom alleen maar strepen en andere onduidelijke grafische objecten. Onbruikbaar dus. Maar downloaden van andere versies en het branden van een cd daarvan gaat tegenwoordig snel, dus ik heb de voorlaatste versie (6.06; met langdurige ondersteuning) toen maar geprobeerd.
En ja, die doet het. Het ziet er allemaal leuk uit, maar je zit dan wel met Firefox 1.5, die je - als ik de (zeer uitgebreide) documentatie goed begrijp - niet kunt upgraden zonder het systeem te verzieken, omdat Firefox versie 1.5 met andere Ubuntu-onderdelen is verbonden. Nogal beperkt dus.
Mijn volgende poging was het proberen van de laatste alfa van de volgende versie van Ubuntu (8.04, alfa 4). Maar die doet het ook niet. Weliswaar wordt mijn grafische kaart daarin weer ondersteund, maar voor die versie heb ik te weinig geheugen (256 MB). De cd blijft maar doordraaien. Er verschijnen wat elementen van de desktop, maar het laden houdt niet op. Het is alsof er af en toe een stuk uit het geheugen verwijderd wordt en een ander deel geladen wordt. Maar even later ontdekt het systeem kennelijk dat er toch nog wat mist en probeert het - onder prijsgave van weer een ander deel - het verwijderde deel alsnog te laden. Kortom, de computer belandt in een soort loop. Exit Ubuntu 8.04 dus.
Omdat ik nogal een doorzetter ben heb ik de moed daarna nog niet opgegeven. Er bestaan van Ubuntu namelijk nog meer smaken. Een ervan, Xubuntu, is bedoeld voor computers met wat minder resources, doordat de interface wat eenvoudiger is. De laatste stabiele versie (7.10) vertoonde hetzelfde euvel als Ubuntu 7.10, wat me eigenlijk niet verbaast. Het is tenslotte op een interface na hetzelfde.
Maar mijn vijfde, en voorlopig laatste, cd was er een van de meest recente alfa (alfa 3) van Xubuntu 8.04. En ja hoor, die doet het weer. Er verschijnt een complete desktop en allerlei toepassingen doen het (vanaf de cd). Niet vlekkeloos, want er verschijnen wat foutmeldingen en het openingsgeluid wordt niet afgespeeld (als dat al in de alfa zit). Maar met Xubuntu 8.04, alfa 3 kan ik ook het internet op en schrijf ik dit stukje. De stabiele versie van Xubuntu 8.04 wordt in april verwacht.
Ik heb dus nog twee maanden om erover na te denken of ik het aan durf om mijn schijf, die al half vol staat met Windows en allerlei documenten, te gaan partitioneren. Dat gebeurt overigens door de installatie-cd van Xubuntu zelf, en zal meestal wel goed gaan. Het is alleen - zoals bij iedere partitionering - de vraag of er geen gegevens verloren gaan. Je kunt (en moet) natuurlijk wel een image van je schijf maken voor je gaat partitioneren, maar het is dan toch weer een "hell of a job" om die image eventueel weer op de schijf terug te zetten.
Kortom: U hoort nog van me over dit onderwerp. Ik ga eerst de beta van Xubuntu 8.04 proberen, zodra die uit is. Als die goed draait durf ik het misschien wel aan.
Mijn eerste ervaringen zijn gemengd: De laatste stabiele versie van Ubuntu (7.10) doet het niet op mijn laptop. De grafische kaart wordt niet ondersteund, en ik zie daarom alleen maar strepen en andere onduidelijke grafische objecten. Onbruikbaar dus. Maar downloaden van andere versies en het branden van een cd daarvan gaat tegenwoordig snel, dus ik heb de voorlaatste versie (6.06; met langdurige ondersteuning) toen maar geprobeerd.
En ja, die doet het. Het ziet er allemaal leuk uit, maar je zit dan wel met Firefox 1.5, die je - als ik de (zeer uitgebreide) documentatie goed begrijp - niet kunt upgraden zonder het systeem te verzieken, omdat Firefox versie 1.5 met andere Ubuntu-onderdelen is verbonden. Nogal beperkt dus.
Mijn volgende poging was het proberen van de laatste alfa van de volgende versie van Ubuntu (8.04, alfa 4). Maar die doet het ook niet. Weliswaar wordt mijn grafische kaart daarin weer ondersteund, maar voor die versie heb ik te weinig geheugen (256 MB). De cd blijft maar doordraaien. Er verschijnen wat elementen van de desktop, maar het laden houdt niet op. Het is alsof er af en toe een stuk uit het geheugen verwijderd wordt en een ander deel geladen wordt. Maar even later ontdekt het systeem kennelijk dat er toch nog wat mist en probeert het - onder prijsgave van weer een ander deel - het verwijderde deel alsnog te laden. Kortom, de computer belandt in een soort loop. Exit Ubuntu 8.04 dus.
Omdat ik nogal een doorzetter ben heb ik de moed daarna nog niet opgegeven. Er bestaan van Ubuntu namelijk nog meer smaken. Een ervan, Xubuntu, is bedoeld voor computers met wat minder resources, doordat de interface wat eenvoudiger is. De laatste stabiele versie (7.10) vertoonde hetzelfde euvel als Ubuntu 7.10, wat me eigenlijk niet verbaast. Het is tenslotte op een interface na hetzelfde.
Maar mijn vijfde, en voorlopig laatste, cd was er een van de meest recente alfa (alfa 3) van Xubuntu 8.04. En ja hoor, die doet het weer. Er verschijnt een complete desktop en allerlei toepassingen doen het (vanaf de cd). Niet vlekkeloos, want er verschijnen wat foutmeldingen en het openingsgeluid wordt niet afgespeeld (als dat al in de alfa zit). Maar met Xubuntu 8.04, alfa 3 kan ik ook het internet op en schrijf ik dit stukje. De stabiele versie van Xubuntu 8.04 wordt in april verwacht.
Ik heb dus nog twee maanden om erover na te denken of ik het aan durf om mijn schijf, die al half vol staat met Windows en allerlei documenten, te gaan partitioneren. Dat gebeurt overigens door de installatie-cd van Xubuntu zelf, en zal meestal wel goed gaan. Het is alleen - zoals bij iedere partitionering - de vraag of er geen gegevens verloren gaan. Je kunt (en moet) natuurlijk wel een image van je schijf maken voor je gaat partitioneren, maar het is dan toch weer een "hell of a job" om die image eventueel weer op de schijf terug te zetten.
Kortom: U hoort nog van me over dit onderwerp. Ik ga eerst de beta van Xubuntu 8.04 proberen, zodra die uit is. Als die goed draait durf ik het misschien wel aan.
04 februari 2008
Natalee
Joran van der Sloot (eindelijk mogen we een nog niet veroordeelde crimineel eens voluit bij de naam noemen) had weer eens ergens zin in. Dat had hij ieder weekend. Meestal zocht hij om zijn lusten te bevredigen een Amerikaanse toeriste op. Deze keer trof hij in het casino een een al hopeloos dronken Amerikaans meisje aan. Hij vond haar niet erg bijzonder maar het moest dan maar met haar.
Hij nam haar mee naar het strand, betastte haar, en plotseling werd ze niet goed. Het kwam niet bij hem op om medische hulp te zoeken, want het zag er niet te best voor hem (nogmaals: om haar bekommerde hij zich niet) uit, vond hij. Hij belde dus een vriend die zijn vuile werk wel wilde opknappen, want die stond nog bij hem in het krijt, en zonder behoorlijk na te gaan of het meisje nog leefde, tilde het duo haar in de boot van de vriend, die haar vervolgens in de oceaan dumpte.
Joran heeft die nacht prima geslapen (na het kijken van nodig een paar pornofilms op internet overigens) en ging de volgende dag gewoon naar school. De rest van het verhaal kennen we uit de media. Maar dit verhaal had hij nog aan niemand verteld. Hij vertelde het gisteravond aan zo'n 7 miljoen tv kijkers, zonder het te weten, mag ik aannemen.
De hamvraag blijft natuurlijk of Joran van de Sloot gisteravond de waarheid vertelde, of dat hij weer eens zat te liegen. Voorlopig weten we dat niet. Maar wat we wel weten, is dat het een verwend nest is, zonder geweten, en dat hij alleen aan zichzelf denkt, en verder aan niets of niemand.
Wat we ook weten, is dat hij na gisteravond hoogstwaarschijnlijk nergens op de planeet nog een normaal leven zal kunnen leiden. En het binnenhalen van het grote geld naar aanleiding van dit avondje uit zal nu ook wel niet meer lukken. Alleen die € 5000 voor zijn optreden bij Pauw en Witeman heeft hij al binnen.
En die Amerikaanse studente, Natalee, was misschien niet eens dood toen ze in de oceaan gekieperd werd. Maar Joran had geen tijd om dat goed na te gaan. Weg met dat lijk! Daar komt alleen maar ellende van! Volgende week zijn er weer andere meisjes!
Ik heb vol walging zitten kijken gisteravond. En als klap op de vuurpijl kreeg je nog close-ups te zien van de reactie van de moeder van Natalee op de bekentenis van deze gestoorde Joran.Wat moet erdoor die vrouw heen gegaan zijn! Ik heb vannacht niet zo goed geslapen na twee uur de kop van Joran te hebben bekeken.
En die scènes met de moeder van Natalee vond ik ronduit hartverscheurend. Het is te hopen dat die walgelijke vlerk zijn verdiende loon krijgt. Is het niet hier, dan toch zeker op het moment dat hij zijn schepper onder ogen moet komen.
Hij nam haar mee naar het strand, betastte haar, en plotseling werd ze niet goed. Het kwam niet bij hem op om medische hulp te zoeken, want het zag er niet te best voor hem (nogmaals: om haar bekommerde hij zich niet) uit, vond hij. Hij belde dus een vriend die zijn vuile werk wel wilde opknappen, want die stond nog bij hem in het krijt, en zonder behoorlijk na te gaan of het meisje nog leefde, tilde het duo haar in de boot van de vriend, die haar vervolgens in de oceaan dumpte.
Joran heeft die nacht prima geslapen (na het kijken van nodig een paar pornofilms op internet overigens) en ging de volgende dag gewoon naar school. De rest van het verhaal kennen we uit de media. Maar dit verhaal had hij nog aan niemand verteld. Hij vertelde het gisteravond aan zo'n 7 miljoen tv kijkers, zonder het te weten, mag ik aannemen.
De hamvraag blijft natuurlijk of Joran van de Sloot gisteravond de waarheid vertelde, of dat hij weer eens zat te liegen. Voorlopig weten we dat niet. Maar wat we wel weten, is dat het een verwend nest is, zonder geweten, en dat hij alleen aan zichzelf denkt, en verder aan niets of niemand.
Wat we ook weten, is dat hij na gisteravond hoogstwaarschijnlijk nergens op de planeet nog een normaal leven zal kunnen leiden. En het binnenhalen van het grote geld naar aanleiding van dit avondje uit zal nu ook wel niet meer lukken. Alleen die € 5000 voor zijn optreden bij Pauw en Witeman heeft hij al binnen.
En die Amerikaanse studente, Natalee, was misschien niet eens dood toen ze in de oceaan gekieperd werd. Maar Joran had geen tijd om dat goed na te gaan. Weg met dat lijk! Daar komt alleen maar ellende van! Volgende week zijn er weer andere meisjes!
Ik heb vol walging zitten kijken gisteravond. En als klap op de vuurpijl kreeg je nog close-ups te zien van de reactie van de moeder van Natalee op de bekentenis van deze gestoorde Joran.Wat moet erdoor die vrouw heen gegaan zijn! Ik heb vannacht niet zo goed geslapen na twee uur de kop van Joran te hebben bekeken.
En die scènes met de moeder van Natalee vond ik ronduit hartverscheurend. Het is te hopen dat die walgelijke vlerk zijn verdiende loon krijgt. Is het niet hier, dan toch zeker op het moment dat hij zijn schepper onder ogen moet komen.
31 januari 2008
Meer loterij-ergenis
De postcodeloterij gaat door met zijn irritante reclames. Nu ook op de radio. Er treedt bijvoorbeeld een man op die een 'leuke prijs' heeft gewonnen. Zijn ouders wonen in Verweggistan, helaas in armoede.
En wat doet deze gelukkige winnaar met zijn prijs? Geeft hij het geld aan die ouders? Nee hoor, hij houdt het zelf. Maar nu heeft hij dankzij de postcodeloterij de kans om zijn ouders te bezoeken. Wat zullen die ouders blij zijn als ze horen hoe gelukkig deze egoist met zijn prijs is!
Anderen hebben een eigen bedrijf opgericht en proberen met hun bescheiden prijs nu voor het grote geld te gaan. Ook egoisten dus. Gelukkige mensen, die ook aan een ander denken, worden de winnaars dus niet.
Ik vraag me bij het beluisteren van al dat geluk in die radiospotjes wel eens af of de gelukkige winnaars contactueel verplicht zijn om mee te werken aan deze flauwekul. Het moet haast wel, want wie doet zoiets nu vrijwillig?
In het voetspoor van de postcodeloterij begint de bankgiroloterij nu ook agressief te werven.
Er mag al vrijwel geen reclame meer gemaakt worden voor rookwaren, omdat die slecht voor de gezondheid zijn. Wanneer volgt een dergelijk verbod voor de 'goede-doelen-loterijen' omdat die slecht zijn voor de geestelijke gezondheid?
En wat doet deze gelukkige winnaar met zijn prijs? Geeft hij het geld aan die ouders? Nee hoor, hij houdt het zelf. Maar nu heeft hij dankzij de postcodeloterij de kans om zijn ouders te bezoeken. Wat zullen die ouders blij zijn als ze horen hoe gelukkig deze egoist met zijn prijs is!
Anderen hebben een eigen bedrijf opgericht en proberen met hun bescheiden prijs nu voor het grote geld te gaan. Ook egoisten dus. Gelukkige mensen, die ook aan een ander denken, worden de winnaars dus niet.
Ik vraag me bij het beluisteren van al dat geluk in die radiospotjes wel eens af of de gelukkige winnaars contactueel verplicht zijn om mee te werken aan deze flauwekul. Het moet haast wel, want wie doet zoiets nu vrijwillig?
In het voetspoor van de postcodeloterij begint de bankgiroloterij nu ook agressief te werven.
Er mag al vrijwel geen reclame meer gemaakt worden voor rookwaren, omdat die slecht voor de gezondheid zijn. Wanneer volgt een dergelijk verbod voor de 'goede-doelen-loterijen' omdat die slecht zijn voor de geestelijke gezondheid?
06 januari 2008
De postcodeloterij
Laat ik in de eerste plaats vermelden dat ik geen lid ben van de postcodeloterij, dat ik dit ook nooit geweest ben en dat ik niet ven plan ben het ooit te worden.Dan weet u vast waar ik sta. Dit stukje gaat over de inbreuk op en de minachting voor mijn privéleven door een commerciële organisatie.
Want de postcodeloterij is wel degelijk een uiterst commerciële instelling. Het gaat ze niet om wat u eventueel zou kunnen winnen (wanneer u in het zuiden des lands zou wonen, want daar vallen de prijzen altijd). Het gaat ze nog minder om de goede doelen waaraan ze geld overmaken, want daartoe zijn ze verplicht. Nee, het gaat ze om eigen winstbejag. Verder bestaat er mijns inziens bij de postcodeloterij een grote minachting voor de klanten en anderen die contact met ze zoeken. Leest u verder.
Wat de minachting voor de klanten betreft kan ik u verwijzen op wat het intikken van het woord "postcodeloterij" in Google voor reacties oplevert. Mensen klagen er vooral over dat ze niet van hun maandelijkse bijdrage afkomen.
Maar ik ben geen lid van die club, en toch ik krijg soms meer dan eens in de week een brief van ze. Wat dat niet kost! De dames en heren van de postcodeloterij hebben geen interesse in het feit of u die pulp wel wilt ontvangen. Aan een instantie als infofilter hebben ze lak. Ze negeren de mensen die daar hebben aangegeven dat ze geen post van loterijen willen ontvangen. Het hele land wordt getrakteerd op de schreeuwerige aanprijzingen van de loterij waar je kennelijk nooit meer vanaf komt.
Ik stuur tegenwoordig hun brieven terug, maar ze blijven niettemin wekelijks komen. Het absolute toppunt vind ik de (automatische) reactie op een mailtje dat ik gestuurd heb als poging om van al dat papier af te komen.
In dat bericht stond (in mijn eigen woorden weergegeven) dat de antwoorden op alle vragen te vinden zijn op hun website, en het eindigde (letterlijk) met de mededeling: "P.S. Dit is een automatisch toegestuurd antwoord op uw bericht. Uw bericht wordt niet door ons gelezen."
Ik herhaal het laatste stukje nog eens: "Uw bericht wordt niet door ons gelezen". Wat een vlerken! Wat je ze ook per mail probeert te vragen of mee te delen, "Uw bericht wordt niet door ons gelezen"!
Dit doet voor mij de deur volledig dicht. Hoe kun je die lui nou nog benaderen, wanneer ze elke poging tot contact negeren? Zou je op een brief ook als antwoord krijgen "Uw bericht wordt niet door ons gelezen"? Het moet haast wel. Maar dit is wel de meest arrogante benadering van klanten en derden die ik me kan voorstellen! "Uw beriucht wordt niet door ons gelezen"! Veel succes met uw loten!
Want de postcodeloterij is wel degelijk een uiterst commerciële instelling. Het gaat ze niet om wat u eventueel zou kunnen winnen (wanneer u in het zuiden des lands zou wonen, want daar vallen de prijzen altijd). Het gaat ze nog minder om de goede doelen waaraan ze geld overmaken, want daartoe zijn ze verplicht. Nee, het gaat ze om eigen winstbejag. Verder bestaat er mijns inziens bij de postcodeloterij een grote minachting voor de klanten en anderen die contact met ze zoeken. Leest u verder.
Wat de minachting voor de klanten betreft kan ik u verwijzen op wat het intikken van het woord "postcodeloterij" in Google voor reacties oplevert. Mensen klagen er vooral over dat ze niet van hun maandelijkse bijdrage afkomen.
Maar ik ben geen lid van die club, en toch ik krijg soms meer dan eens in de week een brief van ze. Wat dat niet kost! De dames en heren van de postcodeloterij hebben geen interesse in het feit of u die pulp wel wilt ontvangen. Aan een instantie als infofilter hebben ze lak. Ze negeren de mensen die daar hebben aangegeven dat ze geen post van loterijen willen ontvangen. Het hele land wordt getrakteerd op de schreeuwerige aanprijzingen van de loterij waar je kennelijk nooit meer vanaf komt.
Ik stuur tegenwoordig hun brieven terug, maar ze blijven niettemin wekelijks komen. Het absolute toppunt vind ik de (automatische) reactie op een mailtje dat ik gestuurd heb als poging om van al dat papier af te komen.
In dat bericht stond (in mijn eigen woorden weergegeven) dat de antwoorden op alle vragen te vinden zijn op hun website, en het eindigde (letterlijk) met de mededeling: "P.S. Dit is een automatisch toegestuurd antwoord op uw bericht. Uw bericht wordt niet door ons gelezen."
Ik herhaal het laatste stukje nog eens: "Uw bericht wordt niet door ons gelezen". Wat een vlerken! Wat je ze ook per mail probeert te vragen of mee te delen, "Uw bericht wordt niet door ons gelezen"!
Dit doet voor mij de deur volledig dicht. Hoe kun je die lui nou nog benaderen, wanneer ze elke poging tot contact negeren? Zou je op een brief ook als antwoord krijgen "Uw bericht wordt niet door ons gelezen"? Het moet haast wel. Maar dit is wel de meest arrogante benadering van klanten en derden die ik me kan voorstellen! "Uw beriucht wordt niet door ons gelezen"! Veel succes met uw loten!
Abonneren op:
Posts (Atom)