De ov-chipkaart

Hoe komen we van dat ding af, dat ons alleen maar extra geld kost en geen enkel voordeel voor ons heeft, en waarmee bovendien criminelen op onze kosten gaan reizen?

Het antwoord lijkt me erg simpel, maar het is even doorbijten. We moeten dat ding gewoon massaal boycotten. Dan is het zo afgelopen.

Dus Rotterdammers, als dat onveilige en extra dure kaartje verplicht wordt in de metro, even doorbijten en niet met de metro reizen. Jullie zijn uitgekozen als eerste slachtoffers. Laat zien dat je tegen dat ding bent en laat de metro leeg rijden.

Ik doe mee zodra het ding in mijn regio verplicht wordt. Eerder kan ik jullie niet steunen.

Even een geheugensteuntje: Naast de onveiligheid van de ov-chipkaart wordt uw kaartje zeker duurder. Al was het maar omdat dat ding geen verschil ziet tussen twee enkele reizen en een retour.

Nuon

Nuon gaat over in buitenlandse handen. Hopelijk levert dat voor de klanten enig voordeel op. Het huidige Nuon kan ik niet anders zoien als een club van ordinaire bedriegers.

Jaren geleden hebben ze eens tientallen miljoenen in een failliete voetbalclub gestopt. Dat was de hobby van de toenmalige baas. Een kerel met een bolknak in z'n hoofd. De week erna werd ik door Nuon opgebeld of ik geen groene stroom wilde afnemen. Het was wat duurder, maar dan had je ook wat.

Nu is die hele groene-stroom business sowieso bedrog, want ze kopen in Zweden 'groene certificaten' en mogen vervolgens energie uit steenkool als 'groene energie' leveren.

Tenslotte de vaste prijs. Ze adverteren met het vastzetten van de prijs, terwijl volgens de regels in juli de energieprijzen gegarandeerd omlaag gaan. De energieprijs hangt immers af van de olieprijs, maar loopt een half jaar achter.

Laten we hopen dat het bedrijf dat de tent gaat overnemen eerlijker is. Moeilijk is dat niet.

The woman in White

Ik heb in mijn 'normale' blog kort geleden een stukje over Wilkie Collins geschreven. Hij is de auteur van het in de titel van dit stukje genoemde boek.

Ik ben in dat blog geëindigd met de opmerking dat het jammer is dat Wilkie Collins niet naast bijvoorbeeld zijn vriend Dickens een plaats in de wereldliteratuur gekregen heeft.

Bij nadere studie is mij gebleken dat in ieder geval het boek "The Woman in White" wel degelijk de tand des tijds heeft doorstaan.

Zeker als film. Er zijn in de loop der jaren diverse films van gemaakt en (minstens) twee tv-series. En de grote Andrew Lloyd Webber heeft er een paar jaar geleden een musical van gemaakt.

Van de film- en tv-versies heeft alleen de meest recente het ook tot een dvd gebracht. Maar aangezien die maar twee uur duurt, kan die versie nauwelijks recht doen aan het boek.

Met de musicalversie uit 2004 schijnt het niet goed gegaan te zijn. Er kwam in London nogal wat kritiek op de voorstelling, waarna Lloyd Webber het stuk bewerkte tot versie 2.0. Maar ook die versie verdween betrekkelijk snel uit het Londonse theater.

De vervolgens in Amerika uitgebrachte -sterk ingekorte- versie verdween ook al na 109 voorstellingen.

Conclusie: Lees het boek! Het is een fraai mysterieus verhaal, dat voor zijn tijd (ca. 1860) vlot verteld wordt in de vorm van vertellingen door de achtereenvolgende hoofdpersonen.

Wilkie Collins

Zoals ik hier al eens eerder vermeld heb lees ik graag (via Gutenberg) oude Engelstalige literatuur. Onlangs heb ik daartussen weer eens een parel ontdekt. Het betreft de Engelse schrijver Wilkie Collins, wiens boek "The Woman in White" ik nu aan het lezen ben. Ik heb het boek nog (lang) niet uit, maar ik ben er nu al laaiend enthousiast over.

Wilkie Collins was een tijdgenoot en vriend van Charles Dickens. Hij was een vriend zowel literair gezien (hij publiceerde in een tijdschrift van Dickens) als persoonlijk. De dood van zijn vriend Dickens heeft hem dermate aangegrepen dat hij daarna nauwelijks nog schreef.

Deze Wilkie Collins had een schrijfstijl die duidelijk "moderner" was dan die van zijn grote tijdgenoten als Charles Dickens en Jane Austen. Het boek "The Woman in White" leest in ieder geval vlot weg en is zelfs een echte "page turner".

Wilkie Collins weet in dit boek vanaf het begin een mysterieuze spanning op te bouwen en te handhaven. Een goede vondst in "The Woman in White" is, dat het verhaal achtereenvolgens door verschillende personen die een rol in het boek spelen verteld wordt. Nadat de belangrijkste inbreng van een bepaalde persoon beëindigd is, wordt de ik-plaats ingenomen door een andere persoon. Deze verteltrant is uitermate boeiend en bij mijn weten zelden vertoond. Hierdoor maken we kennis met de verschillende invalshoeken vn verschillende personen. Bovendien heeft iedere persoon zijn eigen verteltrant.

We spreken hier over een boek uit de 19e eeuw, dus u moet geen expliciete liefdesscènes verwachten en er rekening mee houden dat dingen als een echtscheiding of zelfs het verbreken van een verloving in die tijd vrijwel ondenkbaar waren. Maar als u eens een goed geschreven "mystery" wilt lezen, dan kan ik "The Woman in White" van harte aanbevelen.

Voor mij is het niet goed begrijpelijk waarom een schrijver als Wilkie Collins niet naast Dickens tot het vaste Engelstalige repertoire is blijven behoren. Gelukkig hebben we het onvolprezen Gutenberg project (http://www.gutenberg.org) en kunnen we toch naar hartenlust van zijn werk kennis blijven nemen!

De Haitink Kerstconcerten

In de zeventiger, maar vooral in de tachtiger jaren van de vorige eeuw heeft het Concertgebouworkest onder leiding van chef-dirigent en Mahler-specialist Bernard Hairink bijna alle symfonieen van Gustav Mahler op de Eerste Kerstdagen in die tijd uitgevoerd. De concerten werden op radio en televisie live uitgezonden.

Gezien de grootsheid van Haitink in het algemeen, en als dirigent van Mahler in het bijzondern, waren deze concerten van een zeer hoog artistiek gehalte.

Wie schetst mijn verbazing toen ik gisteren een dvd-box zag met al deze concerten, en nog wel voor de bijna symbolische prijs van E 24,95!

Een aanrader voor degenen die de concerten nog eens willen terugzien. Maar ook voor degenen die voor een lage prijs met top-uitvoeringen van de symfonieen van Mahler willen kennismaken.

Te koop bij de "klassieke vakhandel", een keten van winkels, gespecialiseerd in klassieke cd's en dvd's.