Soms wil je wel eens wat nieuws proberen. Ik heb een tijd geleden de voortreffelijke e-boek lezer "uBook" in uw aandacht aanbevolen. Diverse sites lopen echter weg met de Mobipocket lezer (tegenwoordig geannexeerd door Amazon), die er in vele smaken is, dus ook voor mijn Windows Mobile PDA.
Ik heb het programma daarom maar eens geïnstalleerd en bekeken. En het ziet er mooi uit. Een duidelijke letter, en diverse mogelijkheden om de bladspiegel naar wens in te stellen. Snel heb ik een paar (gratis) Mobipocket boeken gedownload en ben ik gaan lezen.
Pas na enige tijd had ik door dat het programma doodziek is, in ieder geval in de Windows Mobile versie. Wanneer je stopt met lezen onthoudt het programma (meestal, niet eens altijd!) waar je gebleven bent. Je kunt dan de volgende keer gewoon doorlezen, en alles gaat goed, hoewel je je er wel over gaat verbazen dat de paginanummers niet lijken te kloppen.
Toen ik dat ontdekte ben ik wat gaan experimenteren en heb een aantal zeer merkwaardige kuren van Mobipocket ontdekt:
Wanneer je het programma weer opstart kun je inderdaad vooruit bladeren en dus doorlezen, maar achteruit bladeren gaat niet! Wanneer je even wilt kijken wat er ook weer op de vorige bladzijde gebeurd was, en je bladert dus één bladzijde terug, dan kom je op een veel eerdere bladzijde terecht. Van daaruit vooruit bladeren gaat weer wel, maar je bladert dan vooruit vanaf dat (veel) eerdere punt, en je zoekt je simpel om de bladzijde waar je gebleven was terug te vinden.
Wanneer je zo slim bent geweest om het paginanummer te onthouden, en je gaat met de zoekfunctie naar dat nummer, kom je ook weer op een totaal andere pagina terecht! Kortom, het programma is totaal onbruikbaar, tenzij je alleen van voor naar achter bladert.
Ik werd er bijna gek van en ben met Mobipocket gestopt. Ik lees nu weer gewoon met het voortreffelijke programma "uBook", dat weliswaar een paar Euri kost, maar dan heb je ook een prima werkend programma. Ik heb inmiddels als bonus ontdekt dat je met "uBook"ook Mobipocket boeken kunt lezen!
25 maart 2008
11 maart 2008
Beste buitenlandse boek ooit?
Gisteren konden we op tv kijken naar de verkiezing van het beste buitenlandse boek ooit. "Lord of the Rings" eindigde als nummer 1. maar zou dat o0ok zo geweest zijn wanneer Peter Jackson er geen succesvolle filmtrilogie van gemaakt had? En hebben veel mensen die op dat boek hebben gestemd het echt wel gelezen? Of hebben ze alleen de films maar gezien?
Wat mij wel verbaasde is dat in de top 10 (waar het gisteren alleen nog over ging) geen enkel boek van Dickens voorkwam.
En het - naar mijn mening - beste boek ooit geschreven: "The Forsyte Saga" van nobelprijswinnaar John Galsworthy stond er ook al niet bij. Ik kan dus niet erg enthousiast zijn over de literaire keuze van de Nederlanders. Het pleit alleen voor onze landgenoten dat "The Da Vinci Code" niet tot het beste buitenlandse boek aller tijden werd uitgeroepen, want dat had ook nog gekund.
Maar nog even terug naar de twee auteurs die ik node gemist heb: John Galsworthy is een meer dan voortreffelijk sfeertekenaar van de Engelse aristocratie, of van hen die daartoe zouden willen behoren. De "Forsyte Saga", en dan weer in net bijzonder het eerst deel ervan: "The man of Property" is een ongeëvenaarde weergave van hoe men in de 19e eeuw in Engeland met elkaar omging. Je leest het boek in één adem uit en verlangt onmiddellijk naar meer.
Vandaar dat ik alle negen romans over de Forsytes gelezen heb en ik ook daarna met moeite van de familie Forsyte afscheid heb genomen. En omdat ik er toen nog lang geen genoeg van had heb ik enkele van de verdere boeken van Galsworthy ter hand genomen. Allemaal geweldig. Een literaire duivelskunstenaar.
Dat Dickens in de top 10 van het beste buitenlandse boek ooit ontbrak is ronduit schandalig. Natuurlijk is zijn manier van schrijven enigszins gedateerd. Sommigen zouden het zelfs langdradig noemen.
Maar de man die Kerstmis heeft uitgevonden was een geniaal schrijver. Gedurende zijn lange carrière als schrijver ging overtrof hij zichzelf voortdurend en zijn "David Coppperfield" is eigenlijk een volmaakt meesterwerk. Het boek wordt geschreven door de optiek van de hoofdpersoon. En vanaf het eerste hoofdstuk ("I am born") tot het laatste wordt de stijl waarin de hoofdpersoon zijn verhaal vertelt steeds volwassener. Prachtig. Dat boek moet u beslist gelezen hebben. Daarna zult ook u niet begrijpen waarom Dickens gisteren ontbrak.
Ook voor "David Copperfield" was Dickens al een grootmeester. Wat dacht u van de sterfscène van "Little Nell" in "The Old Curiosity Shop" of de onthulling van de weldoener in "Great Expectations". En "A Christrmas Carol" dan? Ik kan nog wel een tijdje doorgaan. Dickens heeft veel geschreven dat ongeëvenaard is gebleven. Dickens hoort daarom zeker in de top 3 aller tijden.
Onze landgenoten prefereren echter "The Lord of the Rings", dat zeker lezenswaard is, maar briljante en prachtige literatuur is het naar mijn bescheiden mening niet. Het is een goed geschreven avonturenroman, maar is dat het beste, ooit geschreven?
Tenslotte nog een enkel woord over Tolstoy's "Oorlog en Vrede". Het eindigde terecht op een hoge plaats, maar niemand maakt mij wijs dat hij de lange uitweidingen van geschiedkundige en militaire aard ademloos gelezen heeft. Het verhaal is groots en prachtig geschreven, maar de geschiedenisles ertussendoor heeft mijn niet echt kunnen boeien. Sta ik hierin alleen?
Wat mij wel verbaasde is dat in de top 10 (waar het gisteren alleen nog over ging) geen enkel boek van Dickens voorkwam.
En het - naar mijn mening - beste boek ooit geschreven: "The Forsyte Saga" van nobelprijswinnaar John Galsworthy stond er ook al niet bij. Ik kan dus niet erg enthousiast zijn over de literaire keuze van de Nederlanders. Het pleit alleen voor onze landgenoten dat "The Da Vinci Code" niet tot het beste buitenlandse boek aller tijden werd uitgeroepen, want dat had ook nog gekund.
Maar nog even terug naar de twee auteurs die ik node gemist heb: John Galsworthy is een meer dan voortreffelijk sfeertekenaar van de Engelse aristocratie, of van hen die daartoe zouden willen behoren. De "Forsyte Saga", en dan weer in net bijzonder het eerst deel ervan: "The man of Property" is een ongeëvenaarde weergave van hoe men in de 19e eeuw in Engeland met elkaar omging. Je leest het boek in één adem uit en verlangt onmiddellijk naar meer.
Vandaar dat ik alle negen romans over de Forsytes gelezen heb en ik ook daarna met moeite van de familie Forsyte afscheid heb genomen. En omdat ik er toen nog lang geen genoeg van had heb ik enkele van de verdere boeken van Galsworthy ter hand genomen. Allemaal geweldig. Een literaire duivelskunstenaar.
Dat Dickens in de top 10 van het beste buitenlandse boek ooit ontbrak is ronduit schandalig. Natuurlijk is zijn manier van schrijven enigszins gedateerd. Sommigen zouden het zelfs langdradig noemen.
Maar de man die Kerstmis heeft uitgevonden was een geniaal schrijver. Gedurende zijn lange carrière als schrijver ging overtrof hij zichzelf voortdurend en zijn "David Coppperfield" is eigenlijk een volmaakt meesterwerk. Het boek wordt geschreven door de optiek van de hoofdpersoon. En vanaf het eerste hoofdstuk ("I am born") tot het laatste wordt de stijl waarin de hoofdpersoon zijn verhaal vertelt steeds volwassener. Prachtig. Dat boek moet u beslist gelezen hebben. Daarna zult ook u niet begrijpen waarom Dickens gisteren ontbrak.
Ook voor "David Copperfield" was Dickens al een grootmeester. Wat dacht u van de sterfscène van "Little Nell" in "The Old Curiosity Shop" of de onthulling van de weldoener in "Great Expectations". En "A Christrmas Carol" dan? Ik kan nog wel een tijdje doorgaan. Dickens heeft veel geschreven dat ongeëvenaard is gebleven. Dickens hoort daarom zeker in de top 3 aller tijden.
Onze landgenoten prefereren echter "The Lord of the Rings", dat zeker lezenswaard is, maar briljante en prachtige literatuur is het naar mijn bescheiden mening niet. Het is een goed geschreven avonturenroman, maar is dat het beste, ooit geschreven?
Tenslotte nog een enkel woord over Tolstoy's "Oorlog en Vrede". Het eindigde terecht op een hoge plaats, maar niemand maakt mij wijs dat hij de lange uitweidingen van geschiedkundige en militaire aard ademloos gelezen heeft. Het verhaal is groots en prachtig geschreven, maar de geschiedenisles ertussendoor heeft mijn niet echt kunnen boeien. Sta ik hierin alleen?
10 maart 2008
De film van Wilders
Ik begin me groen en geel te ergeren aan de "reacties" op de aangekondigde anti-Islam film van Geert Wilders. Niemand (met uitzondering van Wilders zelf en zijn producent) heeft de film gezien, maar iedereen heeft zijn mening al klaar.
Er was in de jaren zestig net zoiets. Er werd toen in de bioscopen een film vertoond (ik weet echt niet meer hoe hij heette en waar hij over ging), waar "grote groepen uit de samenleving" tegen waren. Maar degenen die voor de bioscopen met spandoeken stonden te protesteren hadden hem niet gezien! Dat weet ik omdat ik het ze destijds zelf gevraagd heb. Dat kon toen nog zonder dat je een mes tussen je ribben kreeg.
Ook onze regering weet al dat zij tegen de film van Wilders is. Onze premier vertolkt met luide stem de mening dat de Nederlandse regering tegen de nog niet vertoonde film is, dus dat aanslagen hier niet nodig zijn.
En in Islamitische landen weten ze er ook al alles van. Een meneer met een onuitspreekbare naam schijnt in een ver land een film gemaakt te hebben waarin de Islam beledigd wordt. Er worden door heethoofden dus Nederlandse vlaggen verbrand en er er wordt in Afghanistan zelfs geroepen dat het Nederlandse leger het land nu maar uit moet. Nou heren van de regering, als u nog zoekt naar een reden om die dure operatie daar te bekorten, hier hebt u er een.
De film "Submission" van Hirsi Ali heeft dan weliswaar een van de makers ervan het leven gekost, maar voordat hij uitkwam heb ik er niemand over gehoord. Maar als een politiek minder populair figuur, zoals Geert Wilders, hetzelfde doet is de (politieke) wereld te klein.
Op YouTube ritselt het inmiddels van anti-Wilders filmpjes. Maar anti-Islam filmpjes zijn er ook te vinden. Dat heet vrijheid van meningsuiting.
Ik stop er maar mee. Iedereen is tegen een film die niemand nog gezien heeft. Zullen we even afwachten tot we de film gezien hebben voordat we onze mening vormen? Misschien ben ik dan ook wel tegen, maar nu weet ik het echt nog niet.
Er was in de jaren zestig net zoiets. Er werd toen in de bioscopen een film vertoond (ik weet echt niet meer hoe hij heette en waar hij over ging), waar "grote groepen uit de samenleving" tegen waren. Maar degenen die voor de bioscopen met spandoeken stonden te protesteren hadden hem niet gezien! Dat weet ik omdat ik het ze destijds zelf gevraagd heb. Dat kon toen nog zonder dat je een mes tussen je ribben kreeg.
Ook onze regering weet al dat zij tegen de film van Wilders is. Onze premier vertolkt met luide stem de mening dat de Nederlandse regering tegen de nog niet vertoonde film is, dus dat aanslagen hier niet nodig zijn.
En in Islamitische landen weten ze er ook al alles van. Een meneer met een onuitspreekbare naam schijnt in een ver land een film gemaakt te hebben waarin de Islam beledigd wordt. Er worden door heethoofden dus Nederlandse vlaggen verbrand en er er wordt in Afghanistan zelfs geroepen dat het Nederlandse leger het land nu maar uit moet. Nou heren van de regering, als u nog zoekt naar een reden om die dure operatie daar te bekorten, hier hebt u er een.
De film "Submission" van Hirsi Ali heeft dan weliswaar een van de makers ervan het leven gekost, maar voordat hij uitkwam heb ik er niemand over gehoord. Maar als een politiek minder populair figuur, zoals Geert Wilders, hetzelfde doet is de (politieke) wereld te klein.
Op YouTube ritselt het inmiddels van anti-Wilders filmpjes. Maar anti-Islam filmpjes zijn er ook te vinden. Dat heet vrijheid van meningsuiting.
Ik stop er maar mee. Iedereen is tegen een film die niemand nog gezien heeft. Zullen we even afwachten tot we de film gezien hebben voordat we onze mening vormen? Misschien ben ik dan ook wel tegen, maar nu weet ik het echt nog niet.
21 februari 2008
Linux proberen
De laatste paar dagen ben ik bezig geweest met het uitproberen van Linux op mijn laptop. Mijn keuze is voorlopig gevallen op de Ubuntu-familie, omdat je daarbij het systeem eerst vanaf een cd kunt uitproberen, zonder dat het geïnstalleerd wordt.
Mijn eerste ervaringen zijn gemengd: De laatste stabiele versie van Ubuntu (7.10) doet het niet op mijn laptop. De grafische kaart wordt niet ondersteund, en ik zie daarom alleen maar strepen en andere onduidelijke grafische objecten. Onbruikbaar dus. Maar downloaden van andere versies en het branden van een cd daarvan gaat tegenwoordig snel, dus ik heb de voorlaatste versie (6.06; met langdurige ondersteuning) toen maar geprobeerd.
En ja, die doet het. Het ziet er allemaal leuk uit, maar je zit dan wel met Firefox 1.5, die je - als ik de (zeer uitgebreide) documentatie goed begrijp - niet kunt upgraden zonder het systeem te verzieken, omdat Firefox versie 1.5 met andere Ubuntu-onderdelen is verbonden. Nogal beperkt dus.
Mijn volgende poging was het proberen van de laatste alfa van de volgende versie van Ubuntu (8.04, alfa 4). Maar die doet het ook niet. Weliswaar wordt mijn grafische kaart daarin weer ondersteund, maar voor die versie heb ik te weinig geheugen (256 MB). De cd blijft maar doordraaien. Er verschijnen wat elementen van de desktop, maar het laden houdt niet op. Het is alsof er af en toe een stuk uit het geheugen verwijderd wordt en een ander deel geladen wordt. Maar even later ontdekt het systeem kennelijk dat er toch nog wat mist en probeert het - onder prijsgave van weer een ander deel - het verwijderde deel alsnog te laden. Kortom, de computer belandt in een soort loop. Exit Ubuntu 8.04 dus.
Omdat ik nogal een doorzetter ben heb ik de moed daarna nog niet opgegeven. Er bestaan van Ubuntu namelijk nog meer smaken. Een ervan, Xubuntu, is bedoeld voor computers met wat minder resources, doordat de interface wat eenvoudiger is. De laatste stabiele versie (7.10) vertoonde hetzelfde euvel als Ubuntu 7.10, wat me eigenlijk niet verbaast. Het is tenslotte op een interface na hetzelfde.
Maar mijn vijfde, en voorlopig laatste, cd was er een van de meest recente alfa (alfa 3) van Xubuntu 8.04. En ja hoor, die doet het weer. Er verschijnt een complete desktop en allerlei toepassingen doen het (vanaf de cd). Niet vlekkeloos, want er verschijnen wat foutmeldingen en het openingsgeluid wordt niet afgespeeld (als dat al in de alfa zit). Maar met Xubuntu 8.04, alfa 3 kan ik ook het internet op en schrijf ik dit stukje. De stabiele versie van Xubuntu 8.04 wordt in april verwacht.
Ik heb dus nog twee maanden om erover na te denken of ik het aan durf om mijn schijf, die al half vol staat met Windows en allerlei documenten, te gaan partitioneren. Dat gebeurt overigens door de installatie-cd van Xubuntu zelf, en zal meestal wel goed gaan. Het is alleen - zoals bij iedere partitionering - de vraag of er geen gegevens verloren gaan. Je kunt (en moet) natuurlijk wel een image van je schijf maken voor je gaat partitioneren, maar het is dan toch weer een "hell of a job" om die image eventueel weer op de schijf terug te zetten.
Kortom: U hoort nog van me over dit onderwerp. Ik ga eerst de beta van Xubuntu 8.04 proberen, zodra die uit is. Als die goed draait durf ik het misschien wel aan.
Mijn eerste ervaringen zijn gemengd: De laatste stabiele versie van Ubuntu (7.10) doet het niet op mijn laptop. De grafische kaart wordt niet ondersteund, en ik zie daarom alleen maar strepen en andere onduidelijke grafische objecten. Onbruikbaar dus. Maar downloaden van andere versies en het branden van een cd daarvan gaat tegenwoordig snel, dus ik heb de voorlaatste versie (6.06; met langdurige ondersteuning) toen maar geprobeerd.
En ja, die doet het. Het ziet er allemaal leuk uit, maar je zit dan wel met Firefox 1.5, die je - als ik de (zeer uitgebreide) documentatie goed begrijp - niet kunt upgraden zonder het systeem te verzieken, omdat Firefox versie 1.5 met andere Ubuntu-onderdelen is verbonden. Nogal beperkt dus.
Mijn volgende poging was het proberen van de laatste alfa van de volgende versie van Ubuntu (8.04, alfa 4). Maar die doet het ook niet. Weliswaar wordt mijn grafische kaart daarin weer ondersteund, maar voor die versie heb ik te weinig geheugen (256 MB). De cd blijft maar doordraaien. Er verschijnen wat elementen van de desktop, maar het laden houdt niet op. Het is alsof er af en toe een stuk uit het geheugen verwijderd wordt en een ander deel geladen wordt. Maar even later ontdekt het systeem kennelijk dat er toch nog wat mist en probeert het - onder prijsgave van weer een ander deel - het verwijderde deel alsnog te laden. Kortom, de computer belandt in een soort loop. Exit Ubuntu 8.04 dus.
Omdat ik nogal een doorzetter ben heb ik de moed daarna nog niet opgegeven. Er bestaan van Ubuntu namelijk nog meer smaken. Een ervan, Xubuntu, is bedoeld voor computers met wat minder resources, doordat de interface wat eenvoudiger is. De laatste stabiele versie (7.10) vertoonde hetzelfde euvel als Ubuntu 7.10, wat me eigenlijk niet verbaast. Het is tenslotte op een interface na hetzelfde.
Maar mijn vijfde, en voorlopig laatste, cd was er een van de meest recente alfa (alfa 3) van Xubuntu 8.04. En ja hoor, die doet het weer. Er verschijnt een complete desktop en allerlei toepassingen doen het (vanaf de cd). Niet vlekkeloos, want er verschijnen wat foutmeldingen en het openingsgeluid wordt niet afgespeeld (als dat al in de alfa zit). Maar met Xubuntu 8.04, alfa 3 kan ik ook het internet op en schrijf ik dit stukje. De stabiele versie van Xubuntu 8.04 wordt in april verwacht.
Ik heb dus nog twee maanden om erover na te denken of ik het aan durf om mijn schijf, die al half vol staat met Windows en allerlei documenten, te gaan partitioneren. Dat gebeurt overigens door de installatie-cd van Xubuntu zelf, en zal meestal wel goed gaan. Het is alleen - zoals bij iedere partitionering - de vraag of er geen gegevens verloren gaan. Je kunt (en moet) natuurlijk wel een image van je schijf maken voor je gaat partitioneren, maar het is dan toch weer een "hell of a job" om die image eventueel weer op de schijf terug te zetten.
Kortom: U hoort nog van me over dit onderwerp. Ik ga eerst de beta van Xubuntu 8.04 proberen, zodra die uit is. Als die goed draait durf ik het misschien wel aan.
04 februari 2008
Natalee
Joran van der Sloot (eindelijk mogen we een nog niet veroordeelde crimineel eens voluit bij de naam noemen) had weer eens ergens zin in. Dat had hij ieder weekend. Meestal zocht hij om zijn lusten te bevredigen een Amerikaanse toeriste op. Deze keer trof hij in het casino een een al hopeloos dronken Amerikaans meisje aan. Hij vond haar niet erg bijzonder maar het moest dan maar met haar.
Hij nam haar mee naar het strand, betastte haar, en plotseling werd ze niet goed. Het kwam niet bij hem op om medische hulp te zoeken, want het zag er niet te best voor hem (nogmaals: om haar bekommerde hij zich niet) uit, vond hij. Hij belde dus een vriend die zijn vuile werk wel wilde opknappen, want die stond nog bij hem in het krijt, en zonder behoorlijk na te gaan of het meisje nog leefde, tilde het duo haar in de boot van de vriend, die haar vervolgens in de oceaan dumpte.
Joran heeft die nacht prima geslapen (na het kijken van nodig een paar pornofilms op internet overigens) en ging de volgende dag gewoon naar school. De rest van het verhaal kennen we uit de media. Maar dit verhaal had hij nog aan niemand verteld. Hij vertelde het gisteravond aan zo'n 7 miljoen tv kijkers, zonder het te weten, mag ik aannemen.
De hamvraag blijft natuurlijk of Joran van de Sloot gisteravond de waarheid vertelde, of dat hij weer eens zat te liegen. Voorlopig weten we dat niet. Maar wat we wel weten, is dat het een verwend nest is, zonder geweten, en dat hij alleen aan zichzelf denkt, en verder aan niets of niemand.
Wat we ook weten, is dat hij na gisteravond hoogstwaarschijnlijk nergens op de planeet nog een normaal leven zal kunnen leiden. En het binnenhalen van het grote geld naar aanleiding van dit avondje uit zal nu ook wel niet meer lukken. Alleen die € 5000 voor zijn optreden bij Pauw en Witeman heeft hij al binnen.
En die Amerikaanse studente, Natalee, was misschien niet eens dood toen ze in de oceaan gekieperd werd. Maar Joran had geen tijd om dat goed na te gaan. Weg met dat lijk! Daar komt alleen maar ellende van! Volgende week zijn er weer andere meisjes!
Ik heb vol walging zitten kijken gisteravond. En als klap op de vuurpijl kreeg je nog close-ups te zien van de reactie van de moeder van Natalee op de bekentenis van deze gestoorde Joran.Wat moet erdoor die vrouw heen gegaan zijn! Ik heb vannacht niet zo goed geslapen na twee uur de kop van Joran te hebben bekeken.
En die scènes met de moeder van Natalee vond ik ronduit hartverscheurend. Het is te hopen dat die walgelijke vlerk zijn verdiende loon krijgt. Is het niet hier, dan toch zeker op het moment dat hij zijn schepper onder ogen moet komen.
Hij nam haar mee naar het strand, betastte haar, en plotseling werd ze niet goed. Het kwam niet bij hem op om medische hulp te zoeken, want het zag er niet te best voor hem (nogmaals: om haar bekommerde hij zich niet) uit, vond hij. Hij belde dus een vriend die zijn vuile werk wel wilde opknappen, want die stond nog bij hem in het krijt, en zonder behoorlijk na te gaan of het meisje nog leefde, tilde het duo haar in de boot van de vriend, die haar vervolgens in de oceaan dumpte.
Joran heeft die nacht prima geslapen (na het kijken van nodig een paar pornofilms op internet overigens) en ging de volgende dag gewoon naar school. De rest van het verhaal kennen we uit de media. Maar dit verhaal had hij nog aan niemand verteld. Hij vertelde het gisteravond aan zo'n 7 miljoen tv kijkers, zonder het te weten, mag ik aannemen.
De hamvraag blijft natuurlijk of Joran van de Sloot gisteravond de waarheid vertelde, of dat hij weer eens zat te liegen. Voorlopig weten we dat niet. Maar wat we wel weten, is dat het een verwend nest is, zonder geweten, en dat hij alleen aan zichzelf denkt, en verder aan niets of niemand.
Wat we ook weten, is dat hij na gisteravond hoogstwaarschijnlijk nergens op de planeet nog een normaal leven zal kunnen leiden. En het binnenhalen van het grote geld naar aanleiding van dit avondje uit zal nu ook wel niet meer lukken. Alleen die € 5000 voor zijn optreden bij Pauw en Witeman heeft hij al binnen.
En die Amerikaanse studente, Natalee, was misschien niet eens dood toen ze in de oceaan gekieperd werd. Maar Joran had geen tijd om dat goed na te gaan. Weg met dat lijk! Daar komt alleen maar ellende van! Volgende week zijn er weer andere meisjes!
Ik heb vol walging zitten kijken gisteravond. En als klap op de vuurpijl kreeg je nog close-ups te zien van de reactie van de moeder van Natalee op de bekentenis van deze gestoorde Joran.Wat moet erdoor die vrouw heen gegaan zijn! Ik heb vannacht niet zo goed geslapen na twee uur de kop van Joran te hebben bekeken.
En die scènes met de moeder van Natalee vond ik ronduit hartverscheurend. Het is te hopen dat die walgelijke vlerk zijn verdiende loon krijgt. Is het niet hier, dan toch zeker op het moment dat hij zijn schepper onder ogen moet komen.
Abonneren op:
Posts (Atom)