In mijn vorige blog heb ik over dit onderwerp al eens geschreven, maar recente aanschaffen van cd's bij de drogist brengen mij ertoe om dit onderwerp nog eens te behandelen.
Een (recente klassieke) muziek cd kost in dit land enkele tientallen Euro's. Er zijn ook wel 'aanbiedingen' in de buurt van die € 10, maar meestal bent u (aanzienlijk) meer kwijt. En ik blijf me maar afvragen waar dat voor nodig is. In de winkels van het Kruidvat, of bij de on-line entertainmentshop van dit bedrijf is een schat aan klassieke muziek cd's te koop voor meestal minder dan twee, en maximaal drie Euro per stuk.
Het zijn meestal opnames van zo'n 20 jaar geleden, dat wel, maar de kwaliteit (zowel artistiek als technisch) van deze "Brilliant Classics" is prima. Ik zie werkelijk niet in waarom ik een veelvoud van dit bedrag zou moeten uitgeven voor iets nieuwere opnames, die na een paar jaar ook meer dan tien jaar oud zijn.
En daar komt nog bij dat onze onvolprezen drogist sets verkoopt die in de reguliere handel, met zijn woekerprijzen, helemaal niet te koop zijn. Van Bach, Mozart, Chopin, Scarlatti, en gaat u zelf maar door, zijn de complete werken te koop, en van andere componisten complete deelwerken (alle symfonieën, alle pianomuziek, alle kamermuziek etc.). Deze cd's van "Brilliant Classics" zijn allemaal vervaardigd onder licentie van de grote maatschappijen. Dat waarborgt de kwaliteit.
Dus, beste liefhebbers van klassieke muziek, abonneer u op de nieuwsbrief van "Kruidvat klassiek" en verbaas u over de fraaie aanbiedingen die in uw email-box rollen. Ik heb al enkele jaren geen cd's bij de reguliere handel meer gekocht en heb daar geen spijt van. Maar wanneer u een cd weet die zo goed is dat hij het prijsverschil met een overeenkomstige uitgave van "Brilliant Classics" waard is, houd ik me graag aanbevolen.
07 maart 2007
02 maart 2007
Dubbele nationaliteit
Vrijwel heel Nederlands stond weer eens op zijn achterste benen toen de PVV (Partij voor de Vrijheid) er problemen mee had dat twee staatssecretarissen in het nieuwe kabinet twee nationaliteiten hebben, en hun niet-Nederlandse nationaliteit niet willen opgeven. Meestal wordt hier elk ongebruikelijk standpunt dat gaat over iemand met een buitenlandse nationaliteit al snel door mensen die niet gehinderd worden door een teveel aan kennis versleten voor discriminatie. Dan ben je namelijk snel klaar, want discriminatie is verboden in dit land.
Maar deze keer werden de bezwaren van de PVV niet onmiddellijk van een label voorzien. Waarschijnlijk omdat dat niet zo makkelijk te vinden is. Is het kortom eigenlijk wel zo gek om te vinden dat onze bewindslieden Nederlanders moeten zijn en niets anders? Of moeten we het bij een volgende gelegenheid ook normaal gaan vinden wanneer zich een premier aandient met naast de Nederlandse een een andere nationaliteit? Dat is tenslotte de consequentie van wat er nu gebeurt.
Laat ik voorop stellen dat ik getrouwd ben met een vrouw die uitsluitend een buitenlandse nationaliteit heeft. Niemand kan dus beweren dat ik iets tegen buitenlanders in Nederland heb. Maar mijn vrouw ambieert geen politieke carrière in Nederland. Ze woont hier en blijft hier hopelijk wonen. Ik laat het aan haar zelf over wanneer de de Nederlandse nationaliteit aanvraagt.
Maar die nieuwe staatssecretarissen ambiëren wel het (vrijwel) hoogste politieke ambt in Nederland. En past daar dan een buitenlandse nationaliteit bij? Ik denk het niet. Waarom? Omdat er gevaar bestaat voor loyaliteitsproblemen. In eenvoudig Nederlands: pettenproblemen.Onze staatssecretaris met de Turkse nationaliteit heeft immers nadrukkelijk gezegd dat ze geen afstand wil doen van die nationaliteit. Maar zij is het die in hoogste instantie beslist over het verlenen van het Nederlanderschap aan - onder meer - Turkse emigranten. Dan kunnen er toch problemen met de gewenste onpartijdigheid optreden?
Met onze Staatssecretaris die tevens de Marokkaanse nationaliteit heeft ligt het iets gecompliceerder. Volgens de Marokkaanse grondwet kan een Marokkaan geen afstand van zijn nationaliteit doen. Aanvankelijk werd dat door sommigen als het einde van de discussie beschouwd. Maar dat is wat al te gemakkelijk. Iemand met naast de Nederlandse nationaliteit de Marokkaanse kan zijn Marokkaanse paspoort toch opsturen naar de Marokkaanse ambassade en het (dus) niet meer verlengen? Als dat de beste benadering is van het afstand doen van de Marokkaanse nationaliteit heb ik daar niet zoveel moeite mee.
Ik ben benieuwd hoe de discussie zal eindigen. Maar zoals het er nu uitziet moeten we in dit land in de toekomst rekening gaan houden met een premier of een minister van buitenlands zaken die naast de Nederlandse nationaliteit ook een buitenlandse nationaliteit heeft.
Maar deze keer werden de bezwaren van de PVV niet onmiddellijk van een label voorzien. Waarschijnlijk omdat dat niet zo makkelijk te vinden is. Is het kortom eigenlijk wel zo gek om te vinden dat onze bewindslieden Nederlanders moeten zijn en niets anders? Of moeten we het bij een volgende gelegenheid ook normaal gaan vinden wanneer zich een premier aandient met naast de Nederlandse een een andere nationaliteit? Dat is tenslotte de consequentie van wat er nu gebeurt.
Laat ik voorop stellen dat ik getrouwd ben met een vrouw die uitsluitend een buitenlandse nationaliteit heeft. Niemand kan dus beweren dat ik iets tegen buitenlanders in Nederland heb. Maar mijn vrouw ambieert geen politieke carrière in Nederland. Ze woont hier en blijft hier hopelijk wonen. Ik laat het aan haar zelf over wanneer de de Nederlandse nationaliteit aanvraagt.
Maar die nieuwe staatssecretarissen ambiëren wel het (vrijwel) hoogste politieke ambt in Nederland. En past daar dan een buitenlandse nationaliteit bij? Ik denk het niet. Waarom? Omdat er gevaar bestaat voor loyaliteitsproblemen. In eenvoudig Nederlands: pettenproblemen.Onze staatssecretaris met de Turkse nationaliteit heeft immers nadrukkelijk gezegd dat ze geen afstand wil doen van die nationaliteit. Maar zij is het die in hoogste instantie beslist over het verlenen van het Nederlanderschap aan - onder meer - Turkse emigranten. Dan kunnen er toch problemen met de gewenste onpartijdigheid optreden?
Met onze Staatssecretaris die tevens de Marokkaanse nationaliteit heeft ligt het iets gecompliceerder. Volgens de Marokkaanse grondwet kan een Marokkaan geen afstand van zijn nationaliteit doen. Aanvankelijk werd dat door sommigen als het einde van de discussie beschouwd. Maar dat is wat al te gemakkelijk. Iemand met naast de Nederlandse nationaliteit de Marokkaanse kan zijn Marokkaanse paspoort toch opsturen naar de Marokkaanse ambassade en het (dus) niet meer verlengen? Als dat de beste benadering is van het afstand doen van de Marokkaanse nationaliteit heb ik daar niet zoveel moeite mee.
Ik ben benieuwd hoe de discussie zal eindigen. Maar zoals het er nu uitziet moeten we in dit land in de toekomst rekening gaan houden met een premier of een minister van buitenlands zaken die naast de Nederlandse nationaliteit ook een buitenlandse nationaliteit heeft.
21 februari 2007
Richard Wagner
De onvolprezen drogist heeft onlangs weer een biografie op DVD uitgebracht van een groot componist. Het betreft een Engels/Oostenrijks/Hongaarse miniserie uit 1983 over de operacomponist Richard Wagner. Filmisch valt het product me wat tegen. De verfilming is traag en soms komen er scènes in voor die bij nader inzien flashbacks en flashforwards (als dat een correct woord is) blijken te zijn.
Dat de miniserie - naar mijn bescheiden mening - filmisch niet erg geslaagd is verbaast toch wel, wanneer we naar de casting kijken. Die puilt uit van grote namen: Richard Burton in de titelrol, en verder doen onder meer Vanessa Redgrave, Sir Laurence Olivier en Sir John Gielgud mee.
Het leven van Wagner is in deze miniserie echter meer dan het aanzien waard. De kunstenaar Wagner is vrijwel zijn hele leven op de vlucht geweest. Zowel vanwege zijn politieke overtuiging als voor zijn schuldeisers. Hij had altijd gebrek aan geld. Dat was in de eerst plaats een gevolg van het feit dat zijn werk maar erg weinig succes had tijdens zijn leven. Zijn - financieel gezien - gelukkigste periode was zijn verblijf bij de Beierse koning Ludwig II. Dat was een onvoorwaardelijke bewonderaar van Wagner en diens muziek, en hij voorzag Wagner dan ook rijkelijk van geld.
Wagner wilde van het traditionele operaconcept uit zijn tijd af, en wilde een totaal-muziektheater scheppen. Daar is hij zeker in geslaagd, maar de tijd was er tijdens zijn leven nog niet rijp voor. Hij heeft het nog wel mogen beleven dat er in Bayreuth een theater naar zijn wensen werd gebouwd, waar de "Ring des Nibelungen" voor het eerst werd uitgevoerd. Maar ook die mega-productie was financieel ook al geen succes.
Ook zijn liefdesleven heeft hem niet bepaald populair gemaakt. Zijn eerste vrouw werd geconfronteerd met zijn (al dan niet platonisch gebleven) liefde vo0r Mathilde von Wesendonk, de vrouw van een geldschieter. Hij heeft min of meer met zijn gevoelens voor Mathilde "afgerekend" tijdens het schrijven van "Tristan und Isolde". Vervolgens liet hij zijn vrouw geheel in de steek begon hij openlijk een verhouding - terwijl beiden nog getrouwd waren - met Cosima, de vrouw van zijn bewonderaar en vaste dirigent Hans von Bülow.
Uiteindelijk is hij nog met deze Cosima (die overigens een dochter van de componist en pianist Franz Liszt was) getrouwd. Hij kreeg bij haar zijn zoon Siegfried, wiens zoons het operahuis in Bayreuth in de vorige eeuw jarenlang - met afnemend succes - gerund hebben.
Wagner heeft zijn levenswerk: het schrijven van de tetralogie "Der Ring des Nibelungen" voltooid, maar verder betrekkelijk weinig opera's geschreven. Zeker wanneer we zijn productie vergelijken met die van Verdi, die overigens op dezelfde dag geboren is als Wagner. Verdi had - evenals Wagner - revolutionaire politieke ideeën, die hij zelfs in zijn opera's verwerkte, maar hij kon het op een akkoordje gooien met de censor. Bovendien had het werk van Verdi groot succes en werd hij zeer rijk.
Voor Wagner bestonden er geen compromissen. Muzikaal niet en politiek niet . Daarom is hij het grootste deel van zijn leven op de vlucht geweest. En, zoals gezegd, hij had ook altijd geldgebrek. Dat zijn factoren die niet gunstig zijn voor een grote productiviteit.
Dat de miniserie - naar mijn bescheiden mening - filmisch niet erg geslaagd is verbaast toch wel, wanneer we naar de casting kijken. Die puilt uit van grote namen: Richard Burton in de titelrol, en verder doen onder meer Vanessa Redgrave, Sir Laurence Olivier en Sir John Gielgud mee.
Het leven van Wagner is in deze miniserie echter meer dan het aanzien waard. De kunstenaar Wagner is vrijwel zijn hele leven op de vlucht geweest. Zowel vanwege zijn politieke overtuiging als voor zijn schuldeisers. Hij had altijd gebrek aan geld. Dat was in de eerst plaats een gevolg van het feit dat zijn werk maar erg weinig succes had tijdens zijn leven. Zijn - financieel gezien - gelukkigste periode was zijn verblijf bij de Beierse koning Ludwig II. Dat was een onvoorwaardelijke bewonderaar van Wagner en diens muziek, en hij voorzag Wagner dan ook rijkelijk van geld.
Wagner wilde van het traditionele operaconcept uit zijn tijd af, en wilde een totaal-muziektheater scheppen. Daar is hij zeker in geslaagd, maar de tijd was er tijdens zijn leven nog niet rijp voor. Hij heeft het nog wel mogen beleven dat er in Bayreuth een theater naar zijn wensen werd gebouwd, waar de "Ring des Nibelungen" voor het eerst werd uitgevoerd. Maar ook die mega-productie was financieel ook al geen succes.
Ook zijn liefdesleven heeft hem niet bepaald populair gemaakt. Zijn eerste vrouw werd geconfronteerd met zijn (al dan niet platonisch gebleven) liefde vo0r Mathilde von Wesendonk, de vrouw van een geldschieter. Hij heeft min of meer met zijn gevoelens voor Mathilde "afgerekend" tijdens het schrijven van "Tristan und Isolde". Vervolgens liet hij zijn vrouw geheel in de steek begon hij openlijk een verhouding - terwijl beiden nog getrouwd waren - met Cosima, de vrouw van zijn bewonderaar en vaste dirigent Hans von Bülow.
Uiteindelijk is hij nog met deze Cosima (die overigens een dochter van de componist en pianist Franz Liszt was) getrouwd. Hij kreeg bij haar zijn zoon Siegfried, wiens zoons het operahuis in Bayreuth in de vorige eeuw jarenlang - met afnemend succes - gerund hebben.
Wagner heeft zijn levenswerk: het schrijven van de tetralogie "Der Ring des Nibelungen" voltooid, maar verder betrekkelijk weinig opera's geschreven. Zeker wanneer we zijn productie vergelijken met die van Verdi, die overigens op dezelfde dag geboren is als Wagner. Verdi had - evenals Wagner - revolutionaire politieke ideeën, die hij zelfs in zijn opera's verwerkte, maar hij kon het op een akkoordje gooien met de censor. Bovendien had het werk van Verdi groot succes en werd hij zeer rijk.
Voor Wagner bestonden er geen compromissen. Muzikaal niet en politiek niet . Daarom is hij het grootste deel van zijn leven op de vlucht geweest. En, zoals gezegd, hij had ook altijd geldgebrek. Dat zijn factoren die niet gunstig zijn voor een grote productiviteit.
14 februari 2007
Luisterboeken anno 2007
Ik heb in de vorige versie van dit blog een paar keer geschreven over audioboeken (luisterboeken) en blijkens mijn logfiles worden die stukjes nog steeds regelmatig bekeken. Daarom vandaag een kleine update.
De site Audiobooks for free (een zeer grote bron voor Engelstalige luisterboeken) bestaat nog steeds, maar de site lijkt sinds eind vorig jaar niet meer aan een update te zijn onderworpen. Wie weet sterft hij een langzame dood!
Nog onplezieriger is het gesteld met de grootste Nederlandse bron voor luisterboeken (Voorlezer net). In de meest recente nieuwsbrief van deze site staat te lezen dat het de dames en heren spijt, maar dat het echt niet meer langer gratis kan, en dat de site "gemoderniseerd" zal worden. Er zal dan voor de luisterboeken betaald moeten worden. Wanneer u dus een liefhebber van Nederlandstalige luisterboeken bent zou ik maar snel alles van die site downloaden wat ook maar enigszins aan uw interesseprofiel voldoet, want straks kost het geld.
De Duitse evenknie van Voorlezer net (Vorleser Net) heeft nog geen soortgelijke maatregel aangekondigd.
Wat ik ooit "het ultieme luisterboek" heb genoemd (het hoorspel naar de boekenreeks "Het Bureau" van J.J. Voskuil) is er nog, maar alle 475 MP3-files worden over 2-3 jaar verwijderd. Er staat "over drie jaar", maar wanneer dat precies geschreven is staat er niet bij. Ook maar snel downloaden dus!
De NPS heeft daarentegen weer een nieuw project gestart: Hoorspelen naar Bommelboeken van Marten Toonder (ga naar deze link voor de mooi opgemaakte website en naar deze alternatieve link" voor de MP3-files).
Waar ik wil maar mee wil zeggen dat allerlei leuke dingen op het internet snel of langzaam kunnen verdwijnen. Snel gebeurde dat met een paar uitgebreide sites met gratis bladmuziek, waar ik kort geleden een paar keer over geschreven heb, en langzaam met sites met luisterboeken.
Mijn algemene advies blijft: Zodra u iets leuks op het internet ziet kunt u dat het beste maar direct downloaden, want je weet nooit hoe lang het blijft staan en of het de volgende keer dat u ernaar gaat kijken nog gratis is!
De site Audiobooks for free (een zeer grote bron voor Engelstalige luisterboeken) bestaat nog steeds, maar de site lijkt sinds eind vorig jaar niet meer aan een update te zijn onderworpen. Wie weet sterft hij een langzame dood!
Nog onplezieriger is het gesteld met de grootste Nederlandse bron voor luisterboeken (Voorlezer net). In de meest recente nieuwsbrief van deze site staat te lezen dat het de dames en heren spijt, maar dat het echt niet meer langer gratis kan, en dat de site "gemoderniseerd" zal worden. Er zal dan voor de luisterboeken betaald moeten worden. Wanneer u dus een liefhebber van Nederlandstalige luisterboeken bent zou ik maar snel alles van die site downloaden wat ook maar enigszins aan uw interesseprofiel voldoet, want straks kost het geld.
De Duitse evenknie van Voorlezer net (Vorleser Net) heeft nog geen soortgelijke maatregel aangekondigd.
Wat ik ooit "het ultieme luisterboek" heb genoemd (het hoorspel naar de boekenreeks "Het Bureau" van J.J. Voskuil) is er nog, maar alle 475 MP3-files worden over 2-3 jaar verwijderd. Er staat "over drie jaar", maar wanneer dat precies geschreven is staat er niet bij. Ook maar snel downloaden dus!
De NPS heeft daarentegen weer een nieuw project gestart: Hoorspelen naar Bommelboeken van Marten Toonder (ga naar deze link voor de mooi opgemaakte website en naar deze alternatieve link" voor de MP3-files).
Waar ik wil maar mee wil zeggen dat allerlei leuke dingen op het internet snel of langzaam kunnen verdwijnen. Snel gebeurde dat met een paar uitgebreide sites met gratis bladmuziek, waar ik kort geleden een paar keer over geschreven heb, en langzaam met sites met luisterboeken.
Mijn algemene advies blijft: Zodra u iets leuks op het internet ziet kunt u dat het beste maar direct downloaden, want je weet nooit hoe lang het blijft staan en of het de volgende keer dat u ernaar gaat kijken nog gratis is!
09 februari 2007
Moeilijkheidsgraad van bladmuziek
Ik blijf nog even bij de bladmuziek. Maar deze keer geef ik u geen bronnen waar u gratis muziek kunt vinden. De al eerder door mij gegeven bronnen zijn zo overvloedig, dat u daar onmogelijk al klaar mee kunt zijn. Overigens is een van die bronnen alweer opgedroogd. Het betreft Servit, waarvan ik al had gezegd dat die op het randje van de legaliteit balanceerde. U krijgt nu een inlogscherm wanneer u naar die site gaat.
Vandaag wil ik u wijzen op een handig hulpmiddel bij het kiezen van bladmuziek. Het is immers uiterst frustrerend om iets te gaan studeren wat boven uw niveau ligt. Dat lukt nu eenmaal niet, maar er is genoeg dat wel op uw niveau geschreven is. Misschien geef ik nog wel eens wat tips.
Ik had op Amerikaanse sites al eens de vermelding van niveaus gezien, maar voor zover ik wist was die vermelding in Nederland onbekend, of op zijn minst ongebruikelijk.
Ik heb nu de site van een Nederlandse pianoleraar (deze link werkt niet meer; zie de opmerkingen hieronder) gevonden, waar u (op de pagina waar ik naar link) een mooie lijst van muziek kunt vinden, met het niveau, van 1 tot 9, van die muziek. U kunt zowel op niveau als op componist zoeken. Bijzonder handig en nuttig! Overigens bevat de site ook nog andere leuke tips voor pianisten.
Verwarrend is het soms dat er van bekende stukken muziek meerdere versies zijn. Bewerkingen zijn vaak (veel) eenvoudiger dan het origineel. Van het overbekende "Fur Elise" van Beethoven bestaan bewerkingen, die op een zeer laag niveau liggen. Het origineel is echter gematigd pittig.
De beroemde "Liebestraum" nummer 3 van Franz Liszt staat in de moeilijk te lezen toonsoort As, maar eenvoudige bewerkingen staan in F. Het is maar dat u het weet!
Zo moet u bij sommige stukken die u van internet download dus wel even nagaan of dit het (complete!) origineel is, of een ingekorte, of vereenvoudigde bewerking. Maar op de sites die ik eerder genoemd heb, die zich ten doel stellen om muziek die tot het publieke domein behoort gratis te verspreiden, vindt u alleen originele versies.
Ik hoop dat u wat heeft aan dit handige hulpmiddel. Een beginner zit in niveau 1-3, een aardig spelende amateur in niveau 3-5, een goed spelende amateur in niveau 5-7 en een zeer goede amateur of een professioneel geschoolde pianist in niveau 7-9. Leuk om te weten!
Vandaag wil ik u wijzen op een handig hulpmiddel bij het kiezen van bladmuziek. Het is immers uiterst frustrerend om iets te gaan studeren wat boven uw niveau ligt. Dat lukt nu eenmaal niet, maar er is genoeg dat wel op uw niveau geschreven is. Misschien geef ik nog wel eens wat tips.
Ik had op Amerikaanse sites al eens de vermelding van niveaus gezien, maar voor zover ik wist was die vermelding in Nederland onbekend, of op zijn minst ongebruikelijk.
Ik heb nu de site van een Nederlandse pianoleraar (deze link werkt niet meer; zie de opmerkingen hieronder) gevonden, waar u (op de pagina waar ik naar link) een mooie lijst van muziek kunt vinden, met het niveau, van 1 tot 9, van die muziek. U kunt zowel op niveau als op componist zoeken. Bijzonder handig en nuttig! Overigens bevat de site ook nog andere leuke tips voor pianisten.
Verwarrend is het soms dat er van bekende stukken muziek meerdere versies zijn. Bewerkingen zijn vaak (veel) eenvoudiger dan het origineel. Van het overbekende "Fur Elise" van Beethoven bestaan bewerkingen, die op een zeer laag niveau liggen. Het origineel is echter gematigd pittig.
De beroemde "Liebestraum" nummer 3 van Franz Liszt staat in de moeilijk te lezen toonsoort As, maar eenvoudige bewerkingen staan in F. Het is maar dat u het weet!
Zo moet u bij sommige stukken die u van internet download dus wel even nagaan of dit het (complete!) origineel is, of een ingekorte, of vereenvoudigde bewerking. Maar op de sites die ik eerder genoemd heb, die zich ten doel stellen om muziek die tot het publieke domein behoort gratis te verspreiden, vindt u alleen originele versies.
Ik hoop dat u wat heeft aan dit handige hulpmiddel. Een beginner zit in niveau 1-3, een aardig spelende amateur in niveau 3-5, een goed spelende amateur in niveau 5-7 en een zeer goede amateur of een professioneel geschoolde pianist in niveau 7-9. Leuk om te weten!
Abonneren op:
Posts (Atom)