17 januari 2009

Gaza

Wat vind ik van de Israëlische inval in Gaza? Dat zult u van mij niet te horen krijgen. De vrijheid van meningsuiting in ons land strekt zich niet zover uit dat ik mijn mening daarover kan geven zonder dat dit gevolgen voor mij kan hebben. Ik heb er achteraf dan ook al spijt van dat ik op de site van Trouw in een enquête mijn stem heb gegeven voor een van de twee landen.

Wanneer ik iets tegen Israël zeg wordt er waarschijnlijk door instantie die onvoorwaardelijk achter Israël staat aangifte tegen mij gedaan. Dan ben ik een anti-semiet of een neo-nazi. Misschien word ik dan zelfs wel als potentieel terrorist gezien. Ik kijk dus wel uit om iets lelijks over Israël te schrijven!

Kijk maar eens naar wat er over Gretta Duisenberg heen kwam toen zij als privé persoon op de thee ging bij Arafat. En kijk maar eens wat een bekend advocaat aan het doen is: Hij wil via ee rechterlijk bevel de volksvertegenwoordiger Van Bommel uit de Kamer weren, omdat hij in een pro-Palestijnse demonstratie meeliep! Nee, een mening die maar enigszins anti-Israël of pro-Palestina is, is volstrekt onmogelijk in dit land.

Maar wanneer ik iets lelijks over de Palestijnen zeg snap ik niets van de autonomie van Israël. De Palestijnen schieten vanuit Gaza raketten (van Chinese makelij overigens) op Israël af. En dat land wil alleen zijn grenzen en zijn burgers (met militair geweld) beschermen. daar is toch niets mis mee?

En nu mag Israël Gaza binnenvallen om daar een eind aan te maken. Dat daarbij veel doden aan Palestijnse kant vallen is onvermijdelijk en dat spijt Israël dan ook zeer. Ook dat er al een paar door de VN opgerichte scholen vernield zijn spijt Israël oprecht. Het zal naar die incidenten een grondig onderzoek instellen.

Israël en de Palestijnen verkeren nu al in staat van oorlog sinds onder auspiciën van de VN de staat Israël is opgericht kort na de Tweede Wereldoorlog. In het gebied dat nu Israël heet (nou ja, Israël heeft uit veiligheidsoverwegingen de grenzen wel een paar keer moeten bijstellen) woonden toen de Palestijnen.

Die moesten toen plaats maken voor het goede doel. Want geen enkel land wilde na de oorlog de Joden opnemen. En bovendien wilden de Joden weer naar het land Kanaän terug, waar ze duizenden jaren geleden gewoond hadden (en waar ze toen ook al heel wat hebben moeten afvechten om het te behouden). En met de erfenis van die VN-beslissing zit de wereld nu nog. En dat zal tot in lengte van jaren wel zo blijven. Je kunt de Joden moeilijk weer uit Israël wegsturen.

Maar ik heb er geen mening over wie er meer in zijn recht staat. Dat kan gewoon niet in Nederland. Nou ja, een pro-Israël houding is hier geloof ik nog wel toegestaan. Maar als ik dat standpunt zou kiezen weet u toch ook niet of ik het echt zou menen?

Labels: ,

11 januari 2009

Wilkie Collins

Zoals ik hier al eens eerder vermeld heb lees ik graag (via Gutenberg) oude Engelstalige literatuur. Onlangs heb ik daartussen weer eens een parel ontdekt. Het betreft de Engelse schrijver Wilkie Collins, wiens boek "The Woman in White" ik nu aan het lezen ben. Ik heb het boek nog (lang) niet uit, maar ik ben er nu al laaiend enthousiast over.

Wilkie Collins was een tijdgenoot en vriend van Charles Dickens. Hij was een vriend zowel literair gezien (hij publiceerde in een tijdschrift van Dickens) als persoonlijk. De dood van zijn vriend Dickens heeft hem dermate aangegrepen dat hij daarna nauwelijks nog schreef.

Deze Wilkie Collins had een schrijfstijl die duidelijk "moderner" was dan die van zijn grote tijdgenoten als Charles Dickens en Jane Austen. Het boek "The Woman in White" leest in ieder geval vlot weg en is zelfs een echte "page turner".

Wilkie Collins weet in dit boek vanaf het begin een mysterieuze spanning op te bouwen en te handhaven. Een goede vondst in "The Woman in White" is, dat het verhaal achtereenvolgens door verschillende personen die een rol in het boek spelen verteld wordt. Nadat de belangrijkste inbreng van een bepaalde persoon beëindigd is, wordt de ik-plaats ingenomen door een andere persoon. Deze verteltrant is uitermate boeiend en bij mijn weten zelden vertoond. Hierdoor maken we kennis met de verschillende invalshoeken vn verschillende personen. Bovendien heeft iedere persoon zijn eigen verteltrant.

We spreken hier over een boek uit de 19e eeuw, dus u moet geen expliciete liefdesscènes verwachten en er rekening mee houden dat dingen als een echtscheiding of zelfs het verbreken van een verloving in die tijd vrijwel ondenkbaar waren. Maar als u eens een goed geschreven "mystery" wilt lezen, dan kan ik "The Woman in White" van harte aanbevelen.

Voor mij is het niet goed begrijpelijk waarom een schrijver als Wilkie Collins niet naast Dickens tot het vaste Engelstalige repertoire is blijven behoren. Gelukkig hebben we het onvolprezen Gutenberg project (http://www.gutenberg.org) en kunnen we toch naar hartenlust van zijn werk kennis blijven nemen!

Labels:

06 januari 2009

Het weerbericht

Gisteren was het weer zover: Alle weerberichten waarschuwden ervoor dat het streng zou gaan vriezen: -9 tot -15. Dat is nogal wat. Dus: Kranen buiten aftappen, auto van de handrem enzovoort. (Dat aftappen van buitenkranen had ik overigens al rond Kerstmis gedaan.) En nu maar wachten op die strenge vorst. Rond middernacht was de temperatuur nog maar net een graadje onder het vriespunt gedaald.

En vanochtend bleek het weer eens loos alarm. De minimum temperatuur bij mij in de tuin was niet lager geweest dan -4,5. Nou, dat hebben we deze winter al eerder gezien, zonder dat dat tot paniek van het KNMI en aanverwante instellingen leidde. Hoe komt het toch dat de weerberichten er zo vaak naast zitten? Die -4,5 had ik zelf ook wel kunnen voorspellen aan de hand van de temperatuur rond middernacht.

Er zal elders in het land vast wel hier en daar (nee, sorry, niet hier) strenge vorst geweest zijn, maar ook het regionale weerbericht gaf aan dat het in mij regio minstens -9 zou worden. En dat riepen ze vanochtend nog steeds voor de komende nacht! Proberen die lui hun gezicht te redden door de voorspelde vorst dan maar een nachtje op te schuiven?

Als al die instituten met hun peperdure apparatuur het niet beter kunnen dan ik op mijn natte vinger of dan de Enkhuizer almanak, dan mogen ze wat mij betreft opgeheven worden. Misschien moeten ze minder op hun van dure software voorziene computers kijken, en daarvoor in de plaats gewoon een thermometer in hun tuin zetten (zoals ik) en een bakje dat de eventuele neerslag opvangt. Waarschijnlijk geeft dat betere resultaten!

Met excuses aan degenen bij wie het wel 15 graden gevroren heeft. Maar in mijn woonplaats was dat echt niet het geval!

Labels: